Δευτέρα, 22 / 12 / 2014, 22:31

Αποστολέας Θέμα: ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ  (Αναγνώστηκε 6803 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος MTS

  • Συντονιστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 1.519
ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
« στις: Τετάρτη, 11 / 01 / 2012, 23:11 »

Share this topic στα FacebookShare this topic στα GoogleShare this topic στα LiveShare this topic στα MySpaceShare this topic στα SlashdotShare this topic στα Print FriendlyShare this topic στα StumbleUponShare this topic στα TwitterShare this topic στα YahooShare this topic στα Google buzz

Αυξητική τάση των αυτοκτονιών
δείχνουν τα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ.



11/1/2012
 Διαβιβάστηκαν στη Βουλή τα στοιχεία για τις περιπτώσεις αυτοκτονιών (που έχουν τελεστεί ή και απόπειρες) την τριετία 2009-2011 πανελλαδικά. Πρόκειται για τα στοιχεία του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας που δείχνουν ότι οι τελεσθείσες αυτοκτονίες ή απόπειρες αυτοκτονίας ανήλθαν σε 1.727 την περίοδο από το 2009 έως 10.12.2011.
 Συνολικά το 2009 οι περιπτώσεις αυτοκτονιών (τελεσμένες - απόπειρες) ανήλθαν σε 507, ενώ το 2010 παρουσίασαν σημαντική αύξηση της τάξης του 22,5%, φθάνοντας στις 622 και, παρέμειναν περίπου στο ίδιο επίπεδο, το 2011, καθώς, με βάση τα υπάρχοντα στοιχεία έως τις 10 Δεκεμβρίου, τα άτομα που έθεσαν ή αποπειράθηκαν να θέσουν τέλος στη ζωή τους, ανήλθαν σε 598.
 Αναλυτικά, τα στοιχεία που διαβιβάστηκαν στη Βουλή από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Χρήστο Παπουτσή, προς απάντηση ερώτησης που είχε καταθέσει ο βουλευτής της ΝΔ Προκόπης Παυλόπουλος, οι περιπτώσεις αυτοκτονιών (τελεσμένες και απόπειρες) έχουν, ανά περιφέρεια, ως εξής:
 
*Στην Αττική, το 2009 ανήλθαν σε 158, το 2010 σε 178, το 2011 σε 198.
 
*Στη Θεσσαλονίκη, το 2009 ανήλθαν σε 55, το 2010 σε 98, το 2011 σε 97.
 
*Στην Ανατολική Μακεδονία Θράκη, το 2009 ανήλθαν σε 30, το 2010 σε 39, το 2011 σε 30.
 
*Στην Κεντρική Μακεδονία, το 2009 ανήλθαν σε 34, το 2010 σε 42 και το 2011 σε 25.
 
*Στη Δυτική Μακεδονία, το 2009 ανήλθαν σε 9, το 2010 σε 11 και το 2011 σε 15.
 
*Στην Ήπειρο, το 2009 ανήλθαν σε 16, το 2010 σε 18 και το 2011 σε 16.
 
*Στη Θεσσαλία, το 2009 ανήλθαν σε 32, το 2010 σε 56 και το 2011 σε 46.
 
*Στη Στερεά Ελλάδα το 2009 ανήλθαν σε 34, το 2010 σε 28 και το 2011 σε 25.
 
*Στην Πελοπόννησο, το 2009 ανήλθαν σε 41, το 2010 σε 45 και το 2011 σε 36.
 
*Στη Δυτική Ελλάδα, το 2009 ανήλθαν σε 32, το 2010 σε 41 και το 2011 σε 41.
 
*Στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, το 2009 ανήλθαν σε 12, το 2010 σε 10 και το 2011 σε 8.
 
*Στο Βόρειο Αιγαίο, το 2009 ανήλθαν σε 5, το 2010 σε 12 και το 2011 σε 9.
 
*Στο Νότιο Αιγαίο, το 2009 ανήλθαν σε 12, το 2010 σε 14 και το 2011 σε 13.
 
*Στην Κρήτη, το 2009 ανήλθαν σε 37, το 2010 ανήλθαν σε 30 και το 2011 σε 39.
 
Στο έγγραφό του ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη επισημαίνει ότι η συγκεκριμένη μορφή αυτοπροσβολής αποτελεί αναμφίβολα μείζον κοινωνικό ζήτημα που πρέπει να απασχολεί όλους μας, Πολιτεία, πολίτες, επιστημονική κοινότητα, γονείς, συναρμόδιους φορείς και «καθένας μας πρέπει να συμβάλει στην πρόληψη και την αποτροπή εκδήλωσης τέτοιων αυτοκαταστροφικών ενεργειών, στο βαθμό που του αναλογεί και δύναται».
 Επισημαίνει παράλληλα ότι δεν υπάρχει μόνο ένας καθολικά αποδεκτός παράγοντας που προκαλεί στον άνθρωπο τέτοιας ακραίας μορφής αυτοκαταστροφικές τάσεις και πρόκειται για φαινόμενο «πολυπαραγοντικό» που σχετίζεται με εξωγενείς παράγοντες (κοινωνικούς, οικογενειακούς, επαγγελματικούς κλπ) όσο και με ατομικούς -εσωτερικούς (ψυχολογικοί, συναισθηματικοί, προσωπικότητα ατόμου κλπ).
 Ο βουλευτής της ΝΔ που είχε απευθύνει ερώτηση στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη επικαλούνταν δημοσιεύματα που αναφέρονταν σε ραγδαία αύξηση των αυτοκτονιών που αποδίδονται στην οικονομική κρίση τους τελευταίους δώδεκα μήνες και ζητούσε να ενημερωθεί πόσες αυτοκτονίες έχουν καταγράψει οι αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου τα έτη 2009, 2010 και 2011.

Αποσυνδεδεμένος MTS

  • Συντονιστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 1.519
Απ: ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
« Απάντηση #1 στις: Πέμπτη, 19 / 01 / 2012, 22:58 »

Share this topic στα FacebookShare this topic στα GoogleShare this topic στα LiveShare this topic στα MySpaceShare this topic στα SlashdotShare this topic στα Print FriendlyShare this topic στα StumbleUponShare this topic στα TwitterShare this topic στα YahooShare this topic στα Google buzz

ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ ΠΟΥ ΓΙΝΑΝΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 2011-12



Αστυφύλακας των ΜΑΤ αυτοκτόνησε στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ

 23/1/2012
 Με το υπηρεσιακό του πιστόλι αυτοκτόνησε τα ξημερώματα της Κυριακής, στις τουαλέτες των κεντρικών γραφείων του ΠΑΣΟΚ στην οδό Ιπποκράτους, όπου εκτελούσε υπηρεσία, ένας 27χρονος αστυφύλακας των ΜΑΤ.
  Σύμφωνα με την αστυνομία, ο  αστυφύλακας είχε προσωπικά και οικογενειακά προβλήματα. Για το λόγο αυτό είχε ζητήσει απόσπαση από τα ΜΑΤ για την επαρχία, αλλά - σύμφωνα με αστυνομικές πηγές - στη συνέχεια την αναίρεσε. Πριν από τις γιορτές είχε πάρει αναρρωτική άδεια για ψυχολογικούς λόγους και όταν τελείωσε η άδεια επέστρεψε στην υπηρεσία του.
  Σήμερα τα ξημερώματα, ενώ ήταν με τη διμοιρία των ΜΑΤ, έξω από τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, είπε στους συναδέλφους του ότι ήθελε να πάει στην τουαλέτα όπου και αυτοπυροβολήθηκε.
  Για την υπόθεση έχει διαταχθεί έρευνα από την ΕΛΑΣ.

Αυτοκτονία διευθύνοντος συμβούλου διαφημιστικής εταιρείας
21/9/2011
 Βουτιά θανάτου από τον τέταρτο όροφο έκανε το πρωί ο διευθύνων σύμβουλος της διαφημιστικής εταιρείας Vitamin, Μιχάλης Κριάδης, ο οποίος έπεσε στο κενό από το παράθυρο του γραφείου του, στο κτίριο της εταιρείας στο Μαρούσι.
 Από την Αστυνομία η αυτοκτονία αποδίδεται σε οικονομικά αίτια, που αφορούν στις υποχρεώσεις της εταιρείας, κάτι όμως που θα διερευνηθεί στις λεπτομέρειές του από την προανάκριση που διενεργεί το Αστυνομικό Τμήμα Αμαρουσίου.

Έλληνας επιχειρηματίας αυτοκτόνησε στον βωμό του Μνημονίου
4-01-2012
Ένας ακόμα Έλληνας επιχειρηματίας αυτοκτόνησε λόγω της δραματικής οικονομικής κατάστασης στην οποία είχε περιέλθει μετά τα εξοντωτικά οικονομικά μέτρα που έλαβαν οι κυβερνήσεις Παπανδρέου-Παπαδήμου: Ένας 67χρονος εξαγωγέας ελαιολάδου από τα Χανιά της Κρήτης, πήγε στην αποθήκη του σπιτιού του και αυτοπυροβολήθηκε στο κεφάλι με το όπλο του.
Τον 67χρονο βρήκαν οικείοι του. Δεν άφησε, σύμφωνα με τις πληροφορίες, κάποιο σημείωμα ωστόσο, όλες οι πληροφορίες για κακή οικονομική κατάσταση για σφραγισμένες επιταγές και μη δανειοδότηση των εξαγωγών του από τις τράπεζες, φαίνεται ότι τον οδήγησαν στο απονενοημένο διάβημα.

Απελπισμένος πατέρας δύο ανήλικων παιδιών, αυτοκτόνησε στην Χαλκίδα

22/2/2012
 Λίγο μετά τις 04.00 τα ξημερώματα έξω από την Χαλκίδα, εκτυλίχθηκε ένα δράμα με θύμα έναν 56χρονο οικογενειάρχη, πατέρα δύο ανήλικων παιδιών.
 Ο άτυχος άντρας πήρε ένα δίκαννο, πήγε στην παραλία και χωρίς να είναι κανένας εκεί για να τον αποτρέψει αυτοπυροβολήθηκε. Τον άτυχο άντρα βρήκε πεσμένο στο έδαφος, συγγενικό του πρόσωπο.
Αμέσως κάλεσε το τοπικό αστυνομικό τμήμα, που απέκλεισε το ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας. Όπως όλα δείχνουν πρόκειται για ακόμα ένα άτομο που βυθίστηκε στην απελπισία από τα χρέη.

Κρήτη: Απαγχονίστηκε έμπορος μέσα στην επιχείρησή του
13/3/2012
 Μέσα στην ίδια του την επιχείρηση στην Ιεράπετρα βρέθηκε νεκρός ένας 52χρονος άντρας. Ο έμπορος αγροτικών προϊόντων μην αντέχοντας τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε, έβαλε τέλος στη ζωή του μέσα στο κατάστημά του.
 Ο επιχειρηματίας βρέθηκε απαγχονισμένος από την σύζυγό του η οποία μαζί με συγγενικά πρόσωπα αναζητούσαν τον άτυχο άντρα.
  Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 52χρονος αντιμετώπιζε έντονα οικονομικά προβλήματα.

Αυτοκτονία ανέργου στην Κρήτη
15/3/2011
 Με κάθε τρόπο ήθελε να δώσει τέλος στη ζωή του 44χρονος άνεργος, ο οποίος στο παρελθόν εργαζόταν ως μηχανοδηγός. Ο άτυχος άνδρας κρεμάστηκε με καλώδιο στο μπάνιο του σπιτιού του. Οι αστυνομικοί υπέστησαν σοκ, καθώς ο 44χρονος νωρίτερα φέρεται να είχε αποπειραθεί να κόψει τα χέρια του με ξυλοκοπτικό μηχάνημα, ενώ υπάρχει υπόνοια ότι είχε καταπιεί χλωρίνη, επειδή βρέθηκε διάλυμα σε ένα ποτήρι. Τον 44χρονο βρήκε ο πατέρας του, ο οποίος υπέστη σοκ.
 Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 44χρονος είχε αφήσει κάποιο σημείωμα στον υπολογιστή. Εκεί ανέφερε, σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, ότι θα έδινε τέλος στη ζωή του, επειδή δεν άντεχε άλλο να ζει χωρίς δουλειά, και να τον συντηρεί ο ηλικιωμένος πατέρας του. «Μάνα έρχομαι να σε βρω», φέρεται να έγραφε, αναφερόμενος στη μητέρα του η οποία έχει φύγει από τη ζωή

Ζάκυνθος: 81χρονη αυτοπυρπολήθηκε στην αυλή του σπιτιού της
Τραγικό τέλος στη ζωή της έβαλε το πρωί της Παρασκευής μια ηλικιωμένη γυναίκα, η οποία κατοικούσε στις Βαρές Ζακύνθου. Η 81χρονη βγήκε στην αυλή του σπιτιού της κάθισε σε μια καρέκλα και αφού λούστηκε με εύφλεκτο υγρό αυτοπυρπολήθηκε.
 Μη μπορώντας να πιστέψει στα μάτια του ο γιος της, μόλις βρήκε τη μητέρα του απανθρακωμένη, ειδοποίησε την Πυροσβεστική. Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι η υπερήλικας είχε σχεδιάσει το όλο περιστατικό δεδομένου ότι άφησε σημείωμα στο οποίο ανέφερε ότι κάνει τη συγκεκριμένη πράξη διότι δεν μπορεί να είναι βάρος στα παιδιά της.

Το τελευταίο σπίρτο

 Όχι, δεν μπορεί να είναι όλα τα σπίρτα μας καμένα. Δεν μπορεί να μην υπάρχει ελπίδα. Η μικρή Ελπίδα, κοριτσάκι δευτέρας δημοτικού, ήταν εκείνη που αντίκρισε πρώτη το φρικιαστικό θέαμα. Έκρυψε τα μάτια της με τα χέρια της και άρχισε να τρέχει μακριά. Ο εφιάλτης όμως δύσκολα θα σβηστεί από το παιδικό μυαλό της. Όπως και όλοι εκείνοι οι εφιάλτες που μας κυκλώνουν διαρκώς στον ξύπνιο μας.
 Όλα ξεκίνησαν εκείνο το πρωινό. Η συνονόματη γιαγιά της, χωρίς καμιά ελπίδα από πουθενά, έβγαλε στην αυλή μια παλιά ψάθινη καρέκλα. Φορούσε μια μακριά μαύρη ρόμπα και είχε τα μαλλιά της πιασμένα με φουρκέτες. Κάθισε στην καρέκλα, έβγαλε από την τσέπη της ένα σχοινί κι ένα μπουκαλάκι του νερού που το απόθεσε στην ποδιά της. Ύστερα, με αργές κινήσεις δέθηκε όσο πιο σφιχτά μπορούσε στην καρέκλα. Τα μόνα που άφησε ελεύθερα ήταν τα χέρια της. Έβγαλε το καπάκι από το πλαστικό μπουκάλι. Ήτανε γεμάτο μέχρι πάνω με βενζίνη, σαν κι αυτή που ρίχνουμε στα ρούχα για να βγάλουμε τους λεκέδες. Οι λεκέδες όμως της ζωής δε φεύγουν τόσο εύκολα. Άρχισε να περιλούζεται το εύφλεκτο υγρό. Από την κορφή ως τα νύχια. Πέταξε το μπουκάλι μακριά, έχωσε το χέρι της όπως όπως στην τσέπη και τράβηξε έξω το σπιρτόκουτο. Χωρίς να το ξανασκεφτεί άναψε το τελευταίο σπίρτο που 'χε απομείνει και το ‘ριξε πάνω της.
 Η γιαγιά Ελπίδα λογαριάστηκε με τη ζωή της και με τον θάνατο στα ίσια. Η σιωπή της ήταν μια σπαραχτική κραυγή. Aλλά εκείνη την ώρα δεν ήταν κανείς κοντά της για να την ακούσει.
 Μέρες μετά, η μικρή Ελπίδα βρήκε σε μια γλάστρα ένα κομμάτι λευκό χαρτί. Το ξεδίπλωσε και σχεδόν συλλαβίζοντας διάβασε: “Φεύγω γιατί δεν μπορώ να είμαι βάρος στα παιδιά μου”. Το κορίτσι δεν κατάλαβε τίποτα. Ούτε ότι η γιαγιά το είχε αφήσει εξεπίτηδες να πέσει από την τσέπη της. Όχι, δεν ήταν μια γερασμένη Ελπίδα. Ήταν μια ταπεινωμένη Ελπίδα. 
 Είμαι σίγουρος πως όλα αυτά τα παχύδερμα της εξουσίας που μας κυκλώνουν, επαναλαμβάνουν τη σκηνή της ταπεινωμένης Ελπίδας καθημερινά με θεατές έναν ολόκληρο λαό.


Κρήτη: Ο ιατροδικαστής ''φώτισε'' την αυτοκτονία
20/3/2012
 Όλα έδειχναν ότι επρόκειτο για στυγερό έγκλημα, αλλά η διενέργεια ιατροδικαστικής εξέτασης, έδειξε την πραγματικότητα.  Σε αυτοκτονία οφείλεται ο θάνατος του 75χρονου από τις Αρχάνες, που βρέθηκε προχθές το μεσημέρι (18-03-2012) νεκρός, στην αποθήκη του σπιτιού του από το γιο του.
 Αν και όλα παρέπεμπαν σε μια υπόθεση θρίλερ αναφορικά με τα αίτια θανάτου του ηλικιωμένου, το τοπίο ξεκαθάρισε χθες μετά και την εξέταση του ιατροδικαστή ο οποίος ανέφερε στις Αρχές ότι ο θάνατος του 75χρονου δεν οφείλεται σε εγκληματική ενέργεια, αλλά σε αυτοχειρία. Η Αστυνομία είχε από την πρώτη στιγμή κρατήσει στάση αναμονής εξετάζοντας όλα τα ενδεχόμενα, καθώς τα ευρήματα δεν απέκλειαν ακόμη και την περίπτωση της δολοφονίας.
 Σύμφωνα με πληροφορίες , η υπόθεση απέκτησε έντονο σασπένς λόγω των ψευδών καταθέσεων που δόθηκαν σε πρώτο χρόνο στους αστυνομικούς της Υ.Α Ηρακλείου. Ειπώθηκε δηλαδή ότι ο 75χρονος βρέθηκε νεκρός και πεσμένος στο πάτωμα της αποθήκης του χωρίς να έχει προηγηθεί κάτι άλλο, ενώ ήταν εμφανή τα σημάδια στο λαιμό του που οδηγούσαν στο συμπέρασμα ότι ο άνθρωπος αυτός είχε απαγχονιστεί.
 Τελικώς από την προανάκριση προέκυψε ότι τον ηλικιωμένο κατέβασε από την θηλιά που είχε σχηματίσει γύρω από το λαιμό του άτομο που αναμένεται να δώσει εξηγήσεις στου αστυνομικούς για την πράξη του αυτή.

Αυτοκτόνησε πέφτοντας από το 2ο όροφο

03.04.2012
 Την τελευταία πνοή άφησε ένας 38χρονος υπήκοος Αλβανίας στην περιοχή Γρα λυγιά Ιεράπετρας , πέφτοντας από το δεύτερο όροφο της πολυκατοικίας που διέμενε.
  Έντρομοι οι γείτονες του σπιτιού που βρίσκεται μέσα στο χωριό της Γρα λυγίας, άκουσαν , λίγο μετά τις 7.00 το απόγευμα της Τρίτης τον θόρυβο και αντίκρισαν πεσμένο στο δρόμο τον 38χρονο, χωρίς σημάδια ζωής.
 Αμέσως έσπευσε αστυνομική δύναμη που διέκοψε για αρκετή ώρα την κυκλοφορία του δρόμου Ιεράπετρας-Στόμιου.  Το ασθενοφόρο από το ΕΚΑΒ Ιεράπετρας παρέλαβε τον άτυχο άνδρα, που μεταφέρθηκε στην ιατροδικαστική υπηρεσία Ηρακλείου για νεκροψία.
 Ο 38χρονος ήταν πατέρας 2 ανήλικων παιδιών που βρίσκονται μαζί με την μητέρα τους στην Αλβανία.  O αυτόχειρας αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και ήταν άνεργος για μεγάλο χρονικό διάστημα.


Αυτοκτονία στην πλατεία Συντάγματος
4/4/2012
 Ένα τραγικό περιστατικό και πρωτοφανές περιστατικό εκτυλίχθηκε λίγα λεπτά πριν τις 9 σήμερα το πρωί,στο κέντρο της Αθήνας, στην πλατεία Συντάγματος. Ηλικιωμένος αυτοκτόνησε με μία σφαίρα στο κεφάλι. 
 Ο αυτόχειρας κατέβηκε τα σκαλάκια που οδηγούν στην πλατεία και κατευθύνθηκε στον χώρο που βρίσκεται πριν την έξοδο του μετρό πίσω από ένα δέντρο στο γκαζόν της πλατείας και αποφάσισε να δώσει τέλος στη ζωή του με μία σφαίρα στο κεφάλι. Ο θάνατός του ήταν ακαριαίος. Σύμφωνα με αυτόπτες και αυτήκοους μάρτυρες, ο ηλικιωμένος δεν είπε τίποτα πριν προβεί στο απονενοημένο διάβημα.
 Στο σημείο έχουν σπεύσει άνδρες της ΕΚΑΒ και της Αστυνομίας, ενώ ασθενοφόρο έχει φτάσει για να παραλάβει τη σωρό του.  Άνδρες της αστυνομίας έψαξαν τις τσέπες του άνδρα, για να εξακριβώσουν την ταυτότητά του.

Πήδηξε από γέφυρα λόγω χρεών
4/2/2012
 Νεαρή γυναίκα αποπειράθηκε να βάλει τέλος στη ζωή της, λόγω οικονομικού αδιεξόδου. Παραλίγο τραγωδία θα είχαμε λίγο μετά τις τέσσερις το απόγευμα της Τετάρτης στην περιοχή των Χανακίων στη γέφυρα της Ε.Ο. Πατρών – Πύργου.
 Μετά τον 77χρονο που αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του λόγω οικονομικού αδιεξόδου και προκειμένου να μην αφήσει χρέη στα παιδιά του στην πλατεία Συντάγματος, άλλη μία νεαρή γυναίκα πήρε την απόφαση να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο.
 Η νεαρή γυναίκα πήδηξε από τη γέφυρα της  εθνικής στο δρόμο που οδηγεί προς τη Μυρτιά, ενώ σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, η ίδια έχει απλά τραυματιστεί και δεν αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα.
Σύμφωνα με πληροφορίες αστυνομικοί του Α.Τ. Πύργου που περιπολούσαν στην περιοχή, αντιλήφθηκαν στην απέναντι πλευρά του δρόμου και πίσω από τα κιγκλιδώματα της γέφυρας να βρίσκεται μια νεαρή γυναίκα.
Προχώρησαν λίγα μέτρα και μόλις ο δρόμος άδειασε έκαναν αναστροφή για να πλησιάσουν τη γυναίκα. Πριν προλάβουν όμως και ενώ αυτή είχε πλάτη προς αυτούς, την είδαν να πηδά στο κενό.
Αμέσως κατέβηκαν στο σημείο που είχε πέσει και είδαν πως η κοπέλα ήταν ζωντανή, αλλά χτυπημένη στα πόδια.
Άμεσα κλήθηκε ασθενοφόρο που παρέλαβε την γυναίκα και τη μετέφερε στο νοσοκομείο Πύργου.

Νέα αυτοκτονία συνταξιούχου λόγω κρίσης
7/4/2012
Μια αυτοκτονία ηλικιωμένου ανθρώπου που είχε μια υποδειγματική ζωή κι άφησε ιδιόχειρο σημείωμα ότι το κάνει γιατί δεν αντέχει τον εξευτελισμό και την κρίση απασχολεί από χθες που συνέβη την Καβάλα και την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης.
Η απονενοημένη αυτή ενέργεια του 78χρονου συνταξιούχου δασκάλου δείχνει ότι η κατάθλιψη και η απόγνωση σε ηλικίες που είχαν πλασμένη μια άλλη εικόνα για την κοινωνία και την ζωή, δεν μπορούν να την διαχειριστούν με τα νέα δεδομένα και καταρρέουν. Προχθές η αυτοκτονία στην Συκορράχη, χθες στην Καβάλα έρχεται να προβληματίσει σοβαρά για ότι επέρχεται.
Ο συγκεκριμένος αυτόχειρας ένα ιδιαίτερα γνωστό και συμπαθές μέλος της κοινωνίας της Καβάλας, επίτιμος πρόεδρος του συλλόγου αιμοδοτών αντιμετώπιζε τα τελευταία δύο χρόνια ψυχολογικά προβλήματα. Μάλιστα η κόρη του αναρωτήθηκε πως ήταν κάτοχος κυνηγετικού όπλου το οποίο δεν γνώριζε η οικογένεια και με το όπλο αυτό έφυγε 300 μέτρα έξω από το σπίτι κοντά σ΄ ένα βενζινάδικο και αυτοπυροβολήθηκε στην κοιλιά. Όπως είπε στον «Χ» ο ιατροδικαστής Νίκος Κηφνίδης που εξέτασε την σωρό του ανθρώπου προχθές το βράδυ ο θάνατος ήταν ακαριαίος.
 Με ιδιόχειρο σημείωμα ο συνταξιούχος δάσκαλος ζητά συγνώμη από τα παιδιά και τα 5 εγγονάκια του.

Αυτοκτόνησε 50χρονος στο Ασκληπιείο
9/4/2012
 Άντρας ηλικίας 50 χρόνων αυτοκτόνησε σήμερα το απόγευμα πέφτοντας από τον 4ο όροφο του νοσοκομείου Ασκληπιείο Βούλας.
 Όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας, «απεβίωσε 50χρονος άνδρας μετά από θανάσιμη πτώση που έκανε στο κενό από τον τέταρτο όροφο του νοσοκομείου μας, όπου νοσηλευόταν από την περασμένη Παρασκευή σε ορθοπεδική κλινική».
 Ο αυτόχειρας είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο διότι έφερε κάταγμα ισχίου και κατά την ψυχιατρική εξέταση διαπιστώθηκε κατάθλιψη και τέθηκε υπό ιατρική παρακολούθηση.
 Επειδή δεν υπήρχε κρεβάτι στην Ψυχιατρική Κλινική οδηγήθηηκε στην Ορθοπεδική. Για το θέμα διατάχθηκε ένορκη διοικητική εξέταση (ΕΔΕ).

Σε σχετική ανακοίνωση του Ασκληπιείου σημειώνεται:

 «Σήμερα 09.04.12 και ώρα 14:30 απεβίωσε 50χρονος άνδρας μετά από θανάσιμη πτώση που έκανε στο κενό από τον τέταρτο όροφο του νοσοκομείου μας, όπου νοσηλευόταν από την περασμένη Παρασκευή σε ορθοπεδική κλινική. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού μας δεν απεφεύχθη το μοιραίο».

Νέα αυτοκτονία 52χρονου λόγω χρεών
9/4/2012
 Νεκρός μέσα στο σπίτι του στο Τοιχίο Καστοριάς, βρέθηκε 52χρονος κρεοπώλης ο οποίος σύμφωνα με πληροφορίες είχε οικονομικά προβλήματα. Όλα έγιναν λίγο μετά τις 12 το μεσημέρι της Μ.Δευτέρας. Ο 52χρονος πήγε στο καφενείο του αδερφού του κάθησε λίγο μαζί του και στην συνέχεια πήγε στο σπίτι του έδεσε μια θηλειά στο λαιμό του και έδωσε τέλος στην ζωή του. Άφησε πίσω του δυο κόρες, ενώ είχε χάσει την γυναίκα του πριν από 6 χρόνια.

Βουτιά θανάτου στο λιμάνι της Πρέβεζας
23.04.2012
 Ο 79χρονος ανασύρθηκε νεκρός από δύτες του λιμενικού σώματος. Σοκαρισμένη μία γυναίκα που είδε την αυτοκτονία. Τον άτυχο ηλικιωμένο σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες είδε μια γυναίκα η οποία σοκαρίστηκε από το γεγονός και άρχισε να φωνάζει ενώ διερχόμενοι πολίτες ειδοποίησαν την Λιμενική αρχή, άντρες της οποίας έφτασαν αμέσως στο σημείο. Ήταν όμως πολύ αργά.
  Το περιστατικό συνέβη πίσω από το πάρκινγκ στην παραλία της Πρέβεζας. Tο άψυχο σώμα του 79χρονου μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Πρέβεζας όπου θα διενεργηθεί νεκροψία νεκροτομή. Οι πρώτες πληροφορίες κάνουν λόγο για αυτοκτονία ενώ έχει αποκλειστεί η εγκληματική ενέργεια.

Αυτοκτόνησαν 2 άτομα στην πλατεία Βάθη
24/5/2012
 Αυτοκτόνησαν στην πλατεία Βάθη μία 90χρονη γυναίκα και ένας 60χρονος άντρας, πέφτοντας από το μπαλκόνι πολυκατοικίας επί των οδών Ακομινάτου και Παλαιολόγου. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες πρόκειται για μητέρα και γιο, 90 και 60 ετών αντίστοιχα. Οι δυο τους διέμεναν στον πρώτο όροφο και σύμφωνα με μαρτυρίες ανέβηκαν στον έκτο και βούτηξαν στο κενό. Ο άντρας ήταν μουσικός στο επάγγελμα.

Η οικονομική ανέχεια κρέμασε 61χρονο πατέρα δύο παιδιών σε πλατεία της Νίκαιας!

 Μία ακόμη αυτοκτονία συγκλονίζει από νωρίς το πρωί την κοινή γνώμη. Ένας 61χρονος πατέρας δύο παιδιών βρέθηκε απαγχονισμένος λίγο μετά τις επτά το πρωί, στο δασάκι του Αγίου Φίλιππα στη Νίκαια.
 Οι περαστικοί, που εντόπισαν τον άτυχο άνδρα, πατέρα δύο παιδιών, ειδοποίησαν αμέσως την αστυνομία, αλλά όταν έφτασε το ασθενοφόρο ήταν ήδη αργά. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο αυτόχειρας είχε παλιότερα ένα κατάστημα το οποίο έκλεισε ενώ πρόσφατα επιχείρησε χωρίς αποτέλεσμα να εργαστεί και σε πλοίο ως ηλεκτρολόγος.
 Στο σημείωμα, που βρέθηκε πάνω του και στο οποίο εξηγούσε ότι οικονομικοί λόγοι τον οδήγησαν στο απονενοημένο διάβημα, αναφέρει χαρακτηριστικά:
 «Η Αστυνομία δεν με ξέρει. Δεν έχω πιεί ποτέ. Γυναίκες και ναρκωτικά ούτε στα όνειρα. Καφενείο δεν έχω πάει ποτέ, δουλειά όλη μέρα! Αλλά έκανα ένα μεγάλο έγκλημα: έγινα επαγγελματίας στα 40 με αποτέλεσμα να φεσωθώ. Τώρα ο μαλ@@@ς των 61 ετων πρέπει να πληρώσω. Εύχομαι τα εγγόνια μου να μην γεννηθούν στην Ελλάδα μιας δεν θα αποτελείται απο έλληνες εδω και στο εξής. Τουλάχιστον να ξέρουν μια άλλη γλώσσα μιας και θα την έχουν καταργήσει εντελώς! Εκτός αν υπήρχε πολιτικός με αρχίδια τύπου Θατσερ για εμάς και το κράτος για συμμορφωθουμε».

Αλέξανδρος 29/05/12

Ακόμα μια πολιτική δολοφονία: Αυτοκτόνησε 36χρονος άνεργος στα Σεπόλια

13/6/2012
Η ανεργία τα τελευταία δύο χρόνια και το οικονομικό αδιέξοδο, οδήγησαν 36χρονο πρώην ταξιτζή να δώσει τέλος στη ζωή του. Σοκ στα Σεπόλια Σοκαρισμένη παραμένει η γειτονιά ενός 36χρονου στα Σεπόλια που αποφάσισε να δώσει τέλος στη ζωή του το απόγευμα της Τρίτης. Ο άνδρας σύμφωνα με τις πληροφορίες των γειτόνων τα δύο τελευταία χρόνια ήταν άνεργος, έμενε με τους γονείς του καθώς, όπως λένε, αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Οι γονείς του 36χρονου έμαθαν το τραγικό νέο από την αστυνομία, καθώς έλειπαν την ώρα που ο γιος τους έβαζε τέρμα στη ζωή του.

Αυτοκτονία στην Εύβοια
27/06/2012
 Τραγικό τέλος στη ζωή του έδωσε ένας 66χρονος στα Ψαχνά Ευβοίας, ο οποίος είχε φύγει από το σπίτι του εδώ και αγνοείτο από την οικογένειά του. Ο 66χρονος βρέθηκε νεκρός το μεσημέρι της Τρίτης, σε ένα υπόγειο, πίσω από το συγκρότημα του ΤΕΙ Ευβοίας.
Δίπλα του βρεθηκε μία καραμπίνα, με την οποία αυτοπυροβολήθηκε.

Κρεμάστηκε 40χρονος στη Κω
27/6/2012
 Κρεμασμένος σε δένδρο βρέθηκε σήμερα το πρωί 40χρονος από τη Βουλγαρία που ζούσε τα τελευταία χρόνια στη Κω. Σύμφωνα o 40χρονος, αντιμετώπιζε προβλήματα. Ήταν παντρεμένος με ένα παιδί και αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα

Αυτοκτονία ναυτικού στην Άνδρο
28/06/2012
Η λίστα θανάτου, εξαιτίας του αδιεξόδου που έχει προκαλέσει η οικονομική κρίση, συνεχώς μακραίνει. Ένας 31χρονος νέος από το Γαύριο Άνδρου έβαλε τέλος στη ζωή του πριν από μερικά 24ωρα.
Ο νεαρός έβαλε θηλιά στο λαιμό του και κρεμάστηκε.  Ναυτικός στο επάγγελμα, επέλεξε να κάνει το απονενοημένο βήμα, διότι το τελευταίο διάστημα ήταν άνεργος, αντιμετωπίζοντας κάποια προβλήματα. Είχε εργασθεί σε πολλά πλοία της ακτοπλοΐας ως λογιστής.

Βουτιά θανάτου 45χρονου από την Ακρόπολη

28/6/2012
Από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης έπεσε λίγο μετά τις 9 το πρωί ένας  45χρονος άνδρας. Κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, ο άτυχος άνδρας έπεσε από τον βράχο της Ακρόπολης, προς την πλευρά του θεάτρου του Διονύσου.
 Το τραγικό περιστατικό σημειώθηκε μπροστά στα έκπληκτα μάτια εκατοντάδων τουριστών. Στο σημείο έσπευσαν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, καθώς και τρία οχήματα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, με εννέα άνδρες και απεγκλώβισαν τον 45χρονο. Ο άτυχος άνδρας είναι ζωντανός και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, όπου και νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση.
 Για την ώρα δεν έχει διευκρινιστεί εάν ο νεαρός θέλησε να δώσει τέλος στη ζωή του ή εάν πρόκειται για ατύχημα.

Αυτοκτονία 53χρονου στον Άλιμο Αττικής
1/7/2012
Τραγικό τέλος στη ζωή του έδωσε 53χρονος, πέφτοντας το μεσημέρι από την ταράτσα του σπιτιού του, στην οδό Σιμωνίδου 2 στον Άλιμο Αττικής. Τα αίτια της ενέργειάς του ερευνώνται από την Αστυνομία.

Αυτοκτονία στο κέντρο της Αθήνας
4/6/2012
 Διαπιστώθηκε ο θάνατος του 44χρονου άντρα ο οποίος στις 12:30 το μεσημέρι της Τετάρτης έκανε «βουτιά» στο κενό πέφτοντας από τριώροφη πολυκατοικία που βρίσκεται επί της οδού Απόλλωνος 11, στην περιοχή της Πλάκας. Σύμφωνα με πληροφορίες ο αυτόχειρας ο οποίος ήταν δικηγόρος δεν έμενε στη συγκεκριμένη πολυκατοικία.
 Ο 44χρονος είχε μαζί του, σύμφωνα με πληροφορίες της αστυνομίας, την δικηγορική του ταυτότητα. Αμέσως οι αστυνομικοί επικοινώνησαν με τον δικηγορικό σύλλογο, από όπου και ταυτοποιήθηκαν τα στοιχεία του. Η σορός του μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Ευαγγελισμού, όπου και αναγνωρίστηκε από την γυναίκα του και τους λοιπούς συγγενείς του.

Αυτοκτόνησε επιχειρηματίας στην Καλλιθέα!
5/7/2012
 Επιχειρηματίας αυτοκτόνησε μέσα στο διαμέρισμα του στην οδό Δημοσθένους 77, στην Καλλιθέα για άγνωστους μέχρι στιγμής λόγους.  Ο αυτόχειρας απαγχονίστηκε και τον βρήκαν νεκρό συγγενείς του ενώ αστυνομικοί της Ασφάλειας βρίσκονται στο σημείο.

Αυτοκτονία στην Εύβοια
09/07/2012
Σε προηγούμενο ρεπορτάζ, αναφερθήκαμε στην τρομακτική αύξηση του αριθμού των αυτοκτονιών, κατά τη διάρκεια του Ιουνίου.
 Πάνω από 350 άνθρωποι επέλεξαν να βάλουν τέλος στη ζωή τους, επειδή αδυνατούσαν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, έχοντας οι περισσότεροι να αντιμετωπίσουν ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΑ οικονομικά προβλήματα.
 Χτες το πρωί στην Αμάρυνθο Ευβοίας, γράφτηκε μία ακόμα μαύρη σελίδα για την ελληνική κοινωνία. Ένας 40άχρονος άνδρας αποφάσισε να αυτοκτονήσει με κυνηγετική καραμπίνα, με τις ερμηνείες που δίνονται γι' αυτή τη του την απόφαση να ποικίλουν για την ώρα. Η αστυνομία διερευνά τα αίτια και ευελπιστεί πως σύντομα θα έχει περισσότερα στοιχεία.

Αυτοκτόνησε 42χρονος άνεργος στην Αμαλιάδα
9/7/ 2012
 Τέλος στη ζωή του έδωσε ένας 42χρονος το πρωί της Δευτέρας. Σύμφωνα με πληροφορίες ο 42χρονος που βρέθηκε απαγχονισμένος στο σπίτι του στην Αμαλιάδα είναι άνεργος και πατέρας δύο παιδιών. Οι δικοί του άνθρωποι επιστρέφοντας στο σπίτι λίγο πριν από τις δέκα το πρωί, αντίκρισαν τον άτυχο άνδρα νεκρό.
 Ξεπερνώντας το αρχικό σοκ, κάλεσαν την Αστυνομία που αυτή την ώρα διενεργεί προανάκριση για το τραγικό περιστατικό. Οι Αρχές εξετάζουν τους λόγους που οδήγησαν τον 42χρονο στο απονενοημένο διάβημα.

59χρονος στο Ρέθυμνο έδωσε τέλος στη ζωή του με μία καραμπίνα
11/7/2012
Δραματική κατάληξη είχε η αναζήτηση ενός 58χρονου άνδρα που εξαφανίστηκε από χθες το μεσημέρι και βρέθηκε νεκρός στο χωράφι του στην περιοχή Κάτω Πόρος στο Ρέθυμνο, ενώ δίπλα του εντοπίστηκε η καραμπίνα του.
Το περιστατικό έχει σκορπίσει θλίψη στην τοπική κοινωνία ενώ άγνωστοι παραμένουν οι λόγοι που οδήγησαν τον άνδρα στην αυτοχειρία καθώς δεν βρέθηκε κάποιο σημείωμα.

Αυτοκτονία στην Ξάνθη

 11/7/2012
 Τέλος στη ζωή του έβαλε ένας μέσης ηλικίας άντρας σε πεδινό οικισμό του νομού Ξάνθης το βράδυ της Τρίτης. Όπως έγινε γνωστό, ο αυτόχειρας ενώ βρισκόταν το απόγευμα σε καφενείο του χωριού στο οποίο διέμενε μαζί με συγχωριανούς του, κατευθύνθηκε προς το σπίτι του, απ’ όπου πήρε μια καραμπίνα βάζοντας τέλος στη ζωή του σε ένα αγρόκτημα λίγα μέτρα πιο μακριά.
 Τα αίτια που οδήγησαν τον αυτόχειρα στο να βάλει τέλος στη ζωή του διερευνούνται, με τις πρώτες πληροφορίες να κάνουν λόγο για οικονομικά προβλήματα.

Αυτοκτονία συνταξιούχου
15/7/2012
 Άλλος ένας συνάνθρωπος μας επέλεξε να προβεί στο απονενοημένο διάβημα. Ένας 66χρονος συνταξιούχος από τη Σκήτη βρέθηκε κρεμασμένος από μια κερασιά στην αυλή του σπιτιού του που βρίσκεται κοντά στο λιμάνι του Αγιοκάμπου.
Η είδηση σόκαρε την τοπική κοινωνία αφού για τον αυτόχειρα όλοι είχαν να πουν μία καλή κουβέντα. Ο 66χρονος εργάζονταν για σχεδόν όλη του τη ζωή στη Λάρισα ενώ τα τελευταία χρόνια είχε συνταξιοδοτηθεί και είχε μετακομίσει στον Αγιόκαμπο.

Ανείπωτη τραγωδία στο νοσοκομείο Λαμίας - Αυτοκτόνησε συνταξιούχος γιατρός - Πήδηξε στο κενό από τον 5ο όροφο

16/7/2012
 Το θρίλερ είχε ξεκινήσει λίγο πριν τις 06.00, όταν βγήκε στο πρεβάζι του 5ου ορόφου. Μάταια προσπαθούσαν να τον μεταπείσουν αστυνομικοί, πυροσβέστες και συνάδελφοί του. Τραγικές φιγούρες η γυναίκα και η κόρη του, που παρακολουθούσαν τα πάντα με κομμένη την ανάσα. 
 Τραγική κατάληξη σε μια υπόθεση που συγκλόνισε από νωρίς το πρωί την τοπική κοινωνία. Ένας 64χρονος ακτινολόγος, που είχε βγει σε σύνταξη πριν από 6 μήνες βούτηξε στο κενό και έδωσε τέλος στη ζωή του, μπροστά στα μάτια της γυναίκας, της κόρης του και δεκάδων ανθρώπων που παρακολουθούσαν τα όσα συνέβαιναν με κομμένη την ανάσα.
 Ο ειδικός διαπραγματευτής της αστυνομίας, που συνομιλούσε μαζί του, μέχρι τις 08.30 δεν κατάφερε να τον μεταπείσει. Ο 64χρονος, κρεμόταν, από το πρεβάζι του 5ου ορόφου και φώναζε σε όλους να απομακρυνθούν. Το ίδιο και στη γυναίκα του, που με δάκρυα στα μάτια προσπαθούσε να τον μεταπείσει.
 Στο νοσοκομείο έσπευσαν από την πρώτη στιγμή άνδρες της 7ης ΕΜΑΚ, αστυνομικοί και πυροσβέστες που έτρεχαν να προλάβουν με το ειδικό στρώμα τον γιατρό πριν πηδήξει από το πρεβάζι του 5ου ορόφου. Δυστυχώς δεν κατάφεραν να τον σώσουν.
 Ο γιατρός αντιμετώπιζε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Έπασχε από βαριάς μορφής κατάθλιψη και ακολουθούσε φαρμακευτική αγωγή. Πέρασε στο νοσοκομείο, δήθεν για να επισκεφθεί την πεθερά του, που νοσηλευόταν και χωρίς να καταλάβει κανείς το παραμικρό, βγήκε από το παράθυρο του 5ου ορόφου και από εκείνη τη στιγμή κρεμόταν στο κενό.
 Ο 64χρονος αυτόχειρας, πρώην διευθυντής στη διαγνωστική κλινική του νοσοκομείου είχε εκλεγεί παλιότερα νομαρχιακός σύμβουλος στη Λαμία και ήταν πασίγνωστος στην τοπική κοινωνία. Ήταν πατέρας δύο παιδιών (μιας κόρης που βρισκόταν στο νοσοκομείο και ενός γιου) που σπουδάζουν στο εξωτερικό και όπως λένε άνθρωποι που τον γνώριζαν δεν αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα.
  Έμενε στην πόλη τα 10 τελευταία χρόνια. Κάνουν λόγο για έναν ήσυχο και ευγενή οικογενειάρχη που έτρεχε και βοηθούσε όλους όσους είχαν την ανάγκη του. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πως ο άνθρωπος που έβλεπαν καθημερινά, θα έβαζε τέλος στη ζωή του. Κανείς δεν έχει συνέλθει από την τραγική είδηση, που βύθισε στο πένθος μια ολόκληρη πόλη.

Σοκ στην Χαλκίδα:Αυτοπυρπολήθηκε παλαίμαχος ποδοσφαιριστής!

 6/8/2012
 Φρικτό τέλος στη ζωή του αποφάσισε να βάλει ένας 60χρονος από τη Χαλκίδα, πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος περιλούστηκε με βενζίνη.  Το μεσημέρι της Κυριακής ένας 60χρονος άνδρας αυτοπυρπολήθηκε και έχασε τη ζωή του στην περιοχή της Χαλκίδας. Ο αυτόχειρας ήταν γνωστός στους κατοίκους της περιοχής, καθώς ασχολείτο επαγγελματικά στο παρελθόν με το ποδόσφαιρο.
 Ο άτυχος άνδρας έθεσε σε δράση το οδυνηρό σχέδιό του μέσα στο σπίτι του. Περιλούστηκε με βενζίνη και αυτοπυρπολήθηκε. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 60χρονος άρχισε να ουρλιάζει από τους πόνους και έπεσε πάνω σε μία τζαμαρία με αποτέλεσμα να τραυματιστεί θανάσιμα.
 Αμέσως ειδοποιήθηκε η αστυνομία και το Νοσοκομείο Χαλκίδας. Ο 60χρονος αυτόχειρας μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου εκεί απλά διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Οι λόγοι που προχώρησε σε αυτή τη κίνηση δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστοί.

Αυτοκτονία στην Κρήτη - 41χρονος βρέθηκε κρεμασμένος σε δέντρο


 18/08/2012
 Κρεμασμένος σε ένα δέντρο στην περιοχή της Φοινικιάς βρέθηκε τα ξημερώματα ένας 41χρονος άνδρας. Ο άνδρας έβαλε τέλος στη ζωή του, με τις πληροφορίες να αναφέρουν ότι έχει αφήσει πολυσέλιδο ιδιόχειρο σημείωμα, στο οποίο αναφέρεται στα αίτια της πράξης του, αποδίδοντας το απονενοημένο διάβημα σε οικονομικούς λόγους, καθώς ήταν εδώ και καιρό άνεργος.
 Ο άνδρας βρέθηκε από το σύζυγο της αδερφής του κρεμασμένος σε μια ελιά, κοντά στο κυνοκομείο του δήμου Ηρακλείου

Ρόδος: Δεν είχε χρήματα για φάρμακα – «Βούτηξε» από τα μεσαιωνικά τείχη

19/8/2012
 Ένας 70χρονος αποπειράθηκε να δώσει τέλος στην ζωή του, στην Ρόδο επειδή δεν είχε χρήματα να αγοράσει φάρμακα!
 Πρόκειται για έναν συνταξιούχο, ο οποίος αδυνατούσε να προμηθευτεί τα φάρμακά του για την ασθένεια από την οποία πάσχει και έτσι αποφάσισε να δώσει τέλος στην ζωή του, πέφτοντας στο κενό από τα Μεσαιωνικά Τείχη της Ρόδου!
 Ωστόσο το δράμα του 70χρονου δεν σταματά εκεί αφού, επέζησε από την πτώση, δεν διατρέχει σοβαρό κίνδυνο για την ζωή του, ωστόσο υπέστη μεταξύ άλλων, κάταγμα λεκάνης που θα τον αναγκάσει να υποβληθεί σε χρόνια θεραπεία στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου όπου νοσηλεύεται.

Βουτιά θανάτου έκανε 51χρονος στη Λαμία

22/08/2012
Από τον 4ο όροφο της νεοανεγειρόμενης οικοδομής στην οδό Μακροπούλου στη Λαμία, έκανε βουτιά θανάτου σήμερα Τετάρτη 22/8 51χρονος Λαμιώτης λογιστής.
Ο 51χρονος λογιστής έμενε σε διαμέρισμα της οδού Μακροπούλου, λίγα μέτρα πιο πέρα από την οικοδομή απ' όπου έπεσε.

Αυτοκτονία στην Πρέβεζα (σαν τον Καριωτάκη)
29/08/2012
Η νέα τραγωδία εκτυλίχτηκε στην Πρέβεζα, εκεί όπου βρέθηκε νεκρή μέσα στο σπίτι της μια γυναίκα. Σύμφωνα με πληροφορίες, η άτυχη γυναίκα είχε μέρες να δώσει σημεία ζωής και οι συγγενείς της ήταν αναστατωμένοι. Σήμερα το μεσημέρι, η αστυνομία παρουσία εισαγγελέα μπήκε στο σπίτι της και βρέθηκαν σε ένα αποτρόπαιο θέαμα. Αντίκρισαν την άτυχη γυναίκα νεκρή και απαγχονισμένη από το πατάρι του σπιτιού της.

Την έπιασαν λίγο πριν βουτήξει στο κενό!
31/8/2012
Σοκ προκαλεί η εικόνα μίας γυναίκας που έχει ανέβει στην ταράτσα κτιρίου δίπλα στο νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν και απειλεί να πέσει στο κενό.  Κόσμος έχει συγκεντρωθεί επί της Μεσογείων, ενώ επί ποδός βρίσκονται και αστυνομικές δυνάμεις καθώς και ειδικοί ψυχολόγοι της ΕΛΑΣ.
 Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του protothema.gr, πρόκειται για αθίγγανη 50 χρονών με το όνομα Στέλλα, η οποία απειλεί να πέσει από την ταράτσα επειδή ο γιος της, ο 22χρονος Σπύρος, βρίσκεται στην φυλακή για ανθρωποκτονία με την χρήση όπλου.
 Συγκεκριμένα αφορά υπόθεση που σημειώθηκε στις 29 Οκτωβρίου του 2011 στο Ζεφύρι, όπου αθίγγανοι είχαν έρθει στα χέρια με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό ενός ανθρώπου.
 Ο σύζυγος της 50χρονης, Δημήτρης Θεοδώρου, είπε πως ο γιος τους είναι αθώος, δεν έχει καμία σχέση με το περιστατικό και πως για αυτόν τον λόγο η γυναίκα του απειλεί να αυτοκτονήσει. Μάλιστα υποστήριξε πως οι δικαστικές αρχές τότε δεν άνοιξαν τον φάκελο της υπόθεσης και πως οι κατηγορίες κατά του γιου του είναι αβάσιμες.
  Αξίζει να σημειωθεί πως ο 22χρονος βρίσκεται στην φυλακή περίπου επτά μήνες, ενώ για την ίδια υπόθεση είχε προφυλακιστεί και ο μεγαλύτερος του αδερφός, Χρυσοβαλάντης.

Αυτοκτόνησε πατέρας 5 παιδιών στη Ρόδο
5/10/2012
Απαγχονισμένος βρέθηκε στην αποθήκη του σπιτιού του σε χωριό της Ρόδου ένας 65χρονος, πατέρας πέντε παιδιών. Τον αυτόχειρα εντόπισε η σύζυγός του σήμερα το απόγευμα, ενώ οι αστυνομικοί βρίσκονται αυτή την ώρα στο σπίτι και προσπαθούν να διαλευκάνουν τα αίτια που τον οδήγησαν στην αυτοκτονία.

Στη Θεσσαλονίκη αυτοκτόνησε 15χρονη πέφτοντας από γέφυρα
8/10/2012
Έχασε τη μάχη για τη ζωή, στο Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης όπου νοσηλευόταν, η άτυχη 15χρονη, η οποία σήμερα το πρωί προσπάθησε να δώσει τέλος στη ζωή της. Η ανήλικη έπεσε στο κενό από σιδηροδρομική αερογέφυρα διάβασης στην περιοχή της Σκύδρας.
 Τα αίτια που οδήγησαν την ανήλικη στην μοιραία αυτή απόφασή της, ερευνώνται από τις αρχές

Στην Πάτρα, 15χρονη έδωσε τέλος στην ζωή της

21/10/2012
Απαγχονισμένη βρέθηκε αργά το βράδυ μέσα στο σπίτι της στην Έξω Αγυιά Πάτρας μια 15χρονη κοπέλα. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία της αστυνομίας πρόκειται για αυτοκτονία και όχι για εγκληματική ενέργεια.
 Η κοπέλα βρέθηκε νεκρή μέσα στη μπανιέρα και σύμφωνα με το thebest.gr, ήταν μόνη στο σπίτι, στην περιοχή της Έξω Αγυιάς. Το γεγονός συγκλονίζει καθώς πρόκειται για ένα 15χρονο μόλις κορίτσι.
 Η νεαρή εντοπίστηκε νεκρή λίγα λεπτά πριν τα μεσάνυχτα, από τους δικούς της. Τις συνθήκες θανάτου θα φωτίσει το πόρισμα της ιατροδικαστικής εξέτασης.

Τραγωδία: Αυτοπυροβολήθηκε 20χρονη άνεργη στα Μελίσσια


15/11/2012
 Μια πραγματική τραγωδία εκτυλίχθηκε το βράδυ της Τρίτης στα Μελίσσια. Σύμφωνα με δημοσίευμα καθημερινής εφημερίδας γύρω στις 9 το βράδυ της Τρίτης η αστυνομία ειδοποιήθηκε από κατοίκους ότι κοντά στο ρέμα των Μελισσίων, πίσω από το νοσοκομείο Αμαλία Φλέμινγκ, άκουσαν μια γυναικεία κραυγή στο σκοτάδι και είδαν μια λάμψη ακούγοντας παράλληλα έναν υπόκωφο θόρυβο.
  Κάποιοι αντιλήφθηκαν ένα μαύρο αντικείμενο να βρίσκεται ακίνητο στο δρόμο. Οι πιο τολμηροί που πλησίασαν πάγωσαν στη θέα του απανθρακωμένου πτώματος.
 Σύμφωνα με το ρεπορτάζ το πρωί ένας μεσόκοπος γείτονας πήγε να δηλώσει την εξαφάνιση της 20χρονης κόρης του. Του έδειξαν την ανατριχιαστική φωτογραφία του εγκληματολογικού. Ο πατέρας κλαίγοντας αναγνώρισε την κόρη του. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, το θύμα ήταν μια άνεργη κοπέλα που έμενε στην οδό Μαυρομιχάλη.
« Τελευταία τροποποίηση: Πέμπτη, 13 / 06 / 2013, 13:33 από MTS »

Αποσυνδεδεμένος MTS

  • Συντονιστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 1.519
Απ: ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
« Απάντηση #2 στις: Δευτέρα, 06 / 02 / 2012, 01:36 »

Share this topic στα FacebookShare this topic στα GoogleShare this topic στα LiveShare this topic στα MySpaceShare this topic στα SlashdotShare this topic στα Print FriendlyShare this topic στα StumbleUponShare this topic στα TwitterShare this topic στα YahooShare this topic στα Google buzz

1728+ θάνατοι από χρέη



4/2/2012
Θα περίμενε κάποιος να ασχοληθώ με την «επίσκεψη» ομάδας αγανακτισμένων  στην «αξιολάτρευτη» γλάστρα στης δημοπρασίας, αλλά δε θα το κάνω. Κατανοώ την οργή του κόσμου. Έχω άλλωστε τοποθετηθεί και παλιότερα για τις εκφράσεις δίκαιης διαμαρτυρίας των συνανθρώπων μου, απέναντι στην αλαζονεία και τη χλεύη της εξουσίας. 
Για μένα η είδηση είναι ακόμα μια δολοφονία. Μια δολοφονία που ποτέ δε θα βρει δικαίωση στα δικαστήρια. Ένας ακόμα συνάνθρωπος μας, που είχε αυτό το «ελάττωμα» που λείπει από τους πολιτικούς την ευθιξία έβαλε τέλος στη ζωή του, λόγω χρεών.
Τα θερμά συλλυπητήρια στους δικούς του ανθρώπους.
Ένας άνθρωπος δεν άντεξε την πίεση από τις οικονομικές δυσκολίες καικρεμάστηκε. Το τραγικό είναι ότι οι αυτοκτονίες λόγω χρεών αυξάνονται, με γεωμετρική πρόοδο.
Και εδώ θέλω να ρωτήσω. Τι πραγματικά αξίζει πιο πολύ; Η ανθρώπινη ζωή ή τα χρωματιστά παλιόχαρτα των Τραπεζών, τα οποία μάλιστα θα υποτιμηθούν;
Πολλοί απελπίζονται  και η απελπισία είναι κακός σύμβουλος. Με το να πεθάνουμε, οι μόνοι που θα στενοχωρηθούν είναι τα αγαπημένα μας πρόσωπα , οι φίλοι, άντε και κανένας συνάνθρωπός μας με φιλότιμο. Αυτό θέλουμε;  Οι δικοί μας; Τα παιδιά μας; Οι φίλοι που μας έχουν ανάγκη;
Αυτοί που μας έβαλαν τη θηλιά τι νομίζεις ότι θα κάνουν; Θα λυπηθούν; Αλλά δε μας λυπούνται ζωντανούς, δεν λυπούνται παιδιά, ηλικιωμένους, κανένα. Η δολοφονία είναι πολιτική. Τη θηλιά την έβαλε η εφορία, το κράτος. Όσοι τοκογλύφοι με όπλα άδικους νόμους, πίεσαν.  Οι Τράπεζες.
Η απώλεια ενός ανθρώπου είναι πάντα σημαντική. Κάθε ένας από εμάς έχει ελπίδες, όνειρα, επιθυμίες, αισθήματα. Ναι, αισθάνεται χαρά, θυμό, ντροπή, απόγνωση.
Όταν ένα κρατικό μπάσταρδο κατηγορεί κόσμο σαν ‘τζαμπατζήδες’ θέλει όχι γιαούρτι αλλά κλοτσιές. Τα λένε σε όσους χρωστάνε. Φυσικά και σε μένα. Τι θα μ’ αφήνανε; Αλλά ξέρω και τους βάζω στη θέση τους. Ξέρω να τους κάνω να καταπιούν το δηλητήριο, να το βουλώσουν.Γιατί λέω την αλήθεια έξω από δόντια. Άλλοι άνθρωποι όμως πληγώνονται. Και πληγώνονται πολύ. Κατηγορούν άδικα τον εαυτό τους. Αλλοτριώνονται, νομίζουν ότι είναι το πρόβλημα. Αλίμονο! Ποτέ κανένας από εμάς που δεν έχει να πληρώσει, δεν φταίει. Ρωτήστε τους. Θα προτιμούσες να έχεις λεφτά να πληρώσεις τα χρέη; Φυσικά! Είναι η απάντηση. Άλλο δε θέλω ή δεν πρέπει και άλλο το δεν μπορώ. Άλλοι λοιπόν φταίνε…
Λόγω συναισθηματικής φόρτισης δε θα πω άλλα. Ούτε θα κάνω πολιτική. Αν όμως πίσω από την «αυτοκτονία» κρύβονται τίποτε εταιρίες εκβιαστών, από αυτές που παίρνουν και απειλούν τον κόσμο για χρέη στις Τράπεζες, τότε  έχουν πάρει στο λαιμό τους άνθρωπο…
Βοηθήστε τους συγγενείς, τους φίλους που έχουν ανάγκη. Κυρίως ψυχικά.  Όσο μπορεί ο καθένας και όπως μπορεί.
Και κάτι ακόμα. Απέχω πολύ από το να χαρακτηριστώ «χριστιανός». Αλλά σέβομαι τα πιστεύω κάθε ανθρώπου, ακόμα και αν διαφωνώ. Αν οι συγγενείς των θυμάτων θέλουν να ταφούν χριστιανικά, παρακαλώ τους ιερείς να δεχθούν και να μην μείνουν στο γράμμα των νόμων. Δεν αυτοκτόνησαν, τους εκτέλεσαν.
« Τελευταία τροποποίηση: Δευτέρα, 26 / 03 / 2012, 15:43 από MTS »

Αποσυνδεδεμένος MTS

  • Συντονιστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 1.519
Απ: ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
« Απάντηση #3 στις: Πέμπτη, 16 / 02 / 2012, 01:42 »

Share this topic στα FacebookShare this topic στα GoogleShare this topic στα LiveShare this topic στα MySpaceShare this topic στα SlashdotShare this topic στα Print FriendlyShare this topic στα StumbleUponShare this topic στα TwitterShare this topic στα YahooShare this topic στα Google buzz

Αυτοκτόνησαν 3 εργαζόμενοι στους ΟΤΑ το τελευταίο 15ήμερο

<a href="http://www.youtube.com/watch?v=FJyuZYCDa24" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=FJyuZYCDa24</a>

Την κατάσταση απελπισίας που βιώνουν οι εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση μετά την κατάργηση φορέων αι οργανισμών, τις δραστικές περικοπές στους μισθούς τους και την κατάργηση βασικών δικαιωμάτων τους στην ιατροφαρμακευτική και υγειονομική περίθαλψη, περιγράφουν οι συνδικαλιστές της ΠΟΕ – ΟΤΑ.
Όπως κατήγγειλε o πρόεδρος της ΠΟΕ – ΟΤΑ, Θέμης Μπαλασόπουλος «κατά το τελευταίο δεκαπενθήμερο αυτοκτόνησαν 2 εργαζόμενοι στο Δήμο της Αθήνας (ο ένας εργαζόταν στον τομέα καθαριότητας), ένας εργαζόμενος αυτοκτόνησε στο Δήμο Συκεών στη Θεσσαλονίκης ενώ ένας ακόμη εργαζόμενος στο Δήμο Χαϊδαρίου αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει και μπορεί να μην έχασε τη ζωή του όμως έχασε και τα δυο του πόδια».
Οι εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση έχουν σήμερα τετράωρη στάση εργασίας ενώ θα πραγματοποιήσουν και συγκέντρωση διαμαρτυρίας στα Υπουργεία Υγείας, Εργασίας και Εσωτερικών.

Αποσυνδεδεμένος MTS

  • Συντονιστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 1.519
Απ: ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
« Απάντηση #4 στις: Πέμπτη, 05 / 04 / 2012, 14:48 »

Share this topic στα FacebookShare this topic στα GoogleShare this topic στα LiveShare this topic στα MySpaceShare this topic στα SlashdotShare this topic στα Print FriendlyShare this topic στα StumbleUponShare this topic στα TwitterShare this topic στα YahooShare this topic στα Google buzz

Θυσία και Επανάσταση – Το γράμμα ενός αυτόχειρας



 Το γράμμα ενός αυτόχειρας
 Ένας συνάνθρωπός μας δολοφονήθηκε το Σύνταγμα. Μπορεί να πάτησε ο ίδιος τη σκανδάλη, αλλά τον οδήγησαν σε αυτή του την πράξη οι επαγγελματίες δολοφόνοι της Βουλής.
Τα θερμά μου συλλυπητήρια στους συγγενείς και τους φίλους του αγωνιστή.  Ο θάνατος του τρομάζει το σύστημα. Ήταν μια πολιτική πράξη, την οποία σέβομαι, θαυμάζω, αλλά και διαφωνώ. Σέβομαι τον αγώνα του αδικοχαμένου να ζήσει αυτός και η οικογένεια του έντιμα, θαυμάζω την αξιοπρέπεια και την αυτοθυσία του.  Όμως είμαι υποχρεωμένος να πω ότι η αυτοκτονία, έστω και σαν πολιτική πράξη, δεν είναι η λύση.
Αγαπητοί φίλοι. Η λύση δεν είναι να χάσουμε τη ζωή μας. Είναι η επανάσταση που πρέπει να έχει ο καθένας μέσα του και να την εκδηλώσει όταν αυτός θα κρίνει ότι θα είναι απαραίτητο.
 Η αλαζονική και κυνική συμπεριφορά δολοφόνων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, η ναζιστική λογοκρισία των καναλιών, κυρίως όμως η αχαρακτήριστη διαταγή να μην αφήσουν οι μπάτσοι να τιμηθεί από τον κόσμο ο νεκρός, δείχνουν την ενοχή των ηθικών αυτουργών.
 Δείχνει ακόμα ότι δεν ενδιαφέρονται, αν θα ζήσουμε ή θα πεθάνουμε. Δείχνει ότι πάνω από την ανθρώπινη ζωή, μπαίνει γι’ αυτούς η εξουσία, το χρήμα. Για να κρατηθούν στην εξουσία, θυσιάζουν τα πάντα. Συνείδηση, άποψη, ελευθερία, ζωή, ανθρωπιά.
 Η έκθεση του ιατροδικαστή, θα αναφέρει ότι πέθανε από πυροβολισμό. Όλοι όμως ξέρουμε, ότι τον εξόντωσαν τα κυβερνητικά οικονομικά μέτρα, αποτέλεσμα της πιο αδιάλλακτης και απάνθρωπης πολιτικής.
Ο ίδιος το λέει καθαρά στο σημείωμα που έγραψε:
 Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κυριολεκτικά την δυνατότητα επιβίωσής μου που στηριζόταν σε μία αξιοπρεπή σύνταξη που επί 35 χρόνια εγώ μόνον (χωρίς ενίσχυση κράτους) πλήρωνα γι' αυτή.
 Επειδή έχω μία ηλικία που δεν μου δίνει την ατομική δυνατότητα δυναμικής αντίδρασης (χωρίς βέβαια να αποκλείω αν ένας Έλληνας έπαιρνε το καλάσνικοφ, ο δεύτερος θα ήμουν εγώ) δεν βρίσκω άλλη λύση από ένα αξιοπρεπές τέλος πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για την διατροφή μου. 
 Είναι κρίμα, χιλιάδες συνάνθρωποι μας να βάζουν τέλος στη ζωή τους, για πράγματα που δεν είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι. Χιλιάδες άνθρωποι κινδυνεύουν να βρεθούν στο δρόμο εξ’ αιτίας της φτώχειας την οποία μας επέβαλαν ακούσια.
 Θα ήθελα να πω δύο κουβέντες για όσους έχασαν τη ζωή τους από τα ματωμένα χέρια των δημίων. Σε όσους σκέφτονται παρόμοιες πράξεις, επίσης, θέλω να τους παρακαλέσω να με ακούσουν.
 Αγαπητοί μου φίλοι. Σας χρειάζομαι. Εγώ, ο λαός μας, οι δικοί σας. Έχετε μια μεγάλη αρετή, η οποία είναι πολύ χρήσιμη για την οικοδόμηση της κοινωνικής ευημερίας. Το φιλότιμο. Λέξη άγνωστη για τα πολιτικά αποβράσματα, πολύ γνωστή όμως στον απλό λαό.
 Γνωρίζω από πρώτο χέρι τι σημαίνει ανεργία και χρέη. Γνωρίζω τι σημαίνει το βλέμμα ενός παιδιού που περιμένει από σένα. Γνωρίζω τι σημαίνει να σε λοιδορούν και να σε εμπαίζουν στα κρεματόρια των Τραπεζών. Ξέρω τι θα πει να κοπιάζεις και να βλέπεις να χάνονται κόποι μιας ζωής, καταλήγοντας σε υπεροπτικούς κηφήνες.
 Για όλα τα παραπάνω, πιστεύω ότι κανένας άνθρωπος εργαζόμενος, άνεργος ή συνταξιούχος δεν έχει την παραμικρή ευθύνη. Κανείς μας δεν θέλει την ανέχεια, τη φτώχεια, την ανεργία, τα χρέη. Εξαναγκαστήκαμε να πάρουμε δάνεια, να κλείσουμε τα μαγαζιά μας, να δουλεύουμε για λιγότερα.
 Οι βιαστές ενός λαού κάθονται στα μέγαρα και φυλάσσονται από μπάτσους. Ίσως αυτό να σας απογοητεύει και να σας κάνει να απελπίζεσθε. Μην χάνετε το κουράγιο σας. Ο κλέφτης και ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται, λέει η λαϊκή σοφία. Η χούντα αυτή θα περάσει. Όπως πέρασαν όλες οι προηγούμενες χούντες, όλοι οι κατακτητές. Φυσικά δεν θα φύγει από μόνη της. Όσο πιο πολύ αντισταθούμε, με κάθε τρόπο, τόσο πιο γρήγορα θα φύγουν.
 Βλέπετε, είναι κρυμμένοι σαν τις κατσαρίδες, μέσα στα σπίτια τους. Τάζουν έντρομοι, άλλοι προσπαθούν να το σκάσουν, ψεύδονται, απειλούν, παρακαλούν. Οι μέρες τους είναι μετρημένες. Όλοι εμείς ξέρουμε. Και θα τους στείλουμε στο διάολο και ακόμα πιο πέρα.
 Οι συνάνθρωποί μας, οι οποίοι χάθηκαν, ήταν βαρύτατες απώλειες. Είχαν ήθος, εντιμότητα, θάρρος. Έχασαν όμως αυτό που ο μακαριστός συνάνθρωπος μας είπε ο ίδιος:
 "Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον κάποια μέρα θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία Συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες όπως έκαναν το 1945 οι Ιταλοί στον Μουσολίνι (πίατσα πορέτο του Μιλάνου)".
 Θέλετε να χάσετε μια τόσο όμορφη ιστορική στιγμή, που οι ξεφτιλισμένοι βουλευτές, θα απολογούνται στα λαϊκά δικαστήρια ρίχνοντας ο ένας την ευθύνη στον άλλον; Δεν πρέπει.
 Ας αγωνιστούμε, τώρα που η νίκη είναι κοντά, να διώξουμε τους αχρείους από την πολιτική ζωή. Εφόσον έχετε αποφασίσει τη ζωή σας , όπως πολλοί άλλοι, ας καθαρίσουμε την κόπρο της Βουλής. Η αποφασιστικότητα σας είναι αναγκαία για την αντίσταση. Άλλωστε με την αυτοκτονία κανένα πρόβλημα δε λύθηκε. Και σκεφτείτε, τον πόνο των δικών σας.
 Νοιαζόμαστε για τη ζωή σας, σας θέλουμε ζωντανούς και υγιείς. Όσοι ενδιαφέρονται για σας το ίδιο. Αυτή η ύψιστη πολιτική πράξη θάρρους, δεν πρέπει να πάει χαμένη. Ο ίδιος ο εκλιπών, αν ήταν πιο νέος, λέει ότι θα αντιστέκονταν διαφορετικά.
 Φίλοι, κάθε ηλικία και κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από την κατάστασή του, την ηλικία και το φύλο του, μας είναι απαραίτητος.
 Στον πόλεμο που διεξάγουμε εναντίον των καπιταλιστικών ορδών, ο καθένας ας πολεμήσει όπως μπορεί. Το μεγάλο μυστικό που οδηγεί στην επιτυχία, είναι η συμμετοχή. Να γνωρίζετε, ότι δεν είστε μόνοι σας. Ένας ολόκληρος λαός αποτελούμενος από ανθρώπους το ίδιο οργισμένους μ' εσάς και το ίδιο αδικημένους, μάχεται δίπλα σας. Ακριβώς επειδή δεν είμαστε λίγοι αλλά η συντριπτική πλειοψηφία και επειδή έχουμε δίκιο, θα νικήσουμε. Καλή αντάμωση. Στις πορείες, στους αγώνες, στους πανηγυρισμούς της νίκης.
 
Η επιστολή της κόρης του αυτόχειρα Δημήτρη Χριστούλα: "Σε όλη του τη ζωή ήταν ένας ανιδιοτελής οραματιστής"

- Πλήθος κόσμου συνεχίζει να φτάνει στο Σύνταγμα αφήνοντας λουλούδια και σημειώματα στο σημείο
- Το καμπανάκι των αυτοκτονιών είχε χτυπήσει καιρό, αλλά κανείς δεν άκουγε
- Άλλες δυο απόπειρες έγιναν μόνο χθες
- Κατώτεροι των περιστάσεων ξανά οι πολιτικοί, με ατυχείς δηλώσειςTo NewsIt επικοινώνησε με την κόρη του 77χρονου αυτόχειρα, η οποία μας απέστειλε την παρακάτω επιστολή ως επίσημη δήλωση για την πράξη του πατέρα της, ενώ η οικογένεια του αυτόχειρα επιθυμεί τη δημοσίευση του ονόματός του μιας και θεωρεί την ενέργειά του καθαρά συνειδητή πολιτική πράξη.
Η επιστολή της κόρης του αυτόχειρα:
 Το ιδιόχειρο σημείωμα του πατέρα μου, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για παρερμηνείες. Σε όλη τη ζωή υπήρξε ένας αριστερός αγωνιστής, ένας ανιδιοτελής οραματιστής.
 Η συγκεκριμένη πράξη του τέλους, είναι μια συνειδητή πολιτική πράξη, απολύτως συνεπής με όσα πίστευε και έπραττε όσο ζούσε. Στην πατρίδα μας, στην Ελλάδα, σκοτώνουν τα αυτονόητα.
 Για κάποιους, για ΄΄ τα πεισματάρικα παιδιά της χίμαιρας΄΄, σε μια τέτοια κατάσταση, η αυτοκτονία μοιάζει αυτονόητη, όχι σα φυγή αλλά σαν κραυγή αφύπνισης.
 Για το λόγο αυτό προσλαμβάνει ένα άλλο περιεχόμενο, αυτό το περιεχόμενο που τραγουδήσαμε παρέα για πρώτη φορά στη συναυλία του αγαπημένου μας Μίκη το 75, που τραγουδάγαμε πάντα στις δικές μας γιορτές και για τους δικούς μας νεκρούς. .. Κοιμήσου πατέρα, κι εγώ τραβάω στα αδέρφια μου και παίρνω τη φωνή σου.
 Μόνο αυτό ονειρευόσουν για τους νέους και νομίζω τα κατάφερες.  Στο σημείο που έφυγες υπάρχει το σημείωμα, ενός νέου ΄΄ To όνομα του νεκρού σήμερα είναι Δημοκρατία..μα είμαστε 11 εκατομμύρια οι ζωντανοί και το όνομα μας είναι Αντίσταση΄΄.

Έμμυ Χριστούλα
 Η αυτοκτονία αυτή ήταν μια γροθιά στο στομάχι της ελληνικής κοινωνίας. Ένα βίαιο ξύπνημα από τον προσωπικό και κοινωνικό μας λήθαργο. Ένας άνθρωπος αποφασίζει να δώσει τέλος στη ζωή του και επιλέγει συνειδητά, την πιο ιδιωτική στιγμή του, να την κάνει δημόσια. Στην πιο κεντρική πλατεία της χώρας, μπροστά στα μάτια εκατοντάδων πολιτών. Με μια σφαίρα στο κεφάλι.
 Σοκαρισμένη, συγκλονισμένη, οι λέξεις δε μπορούν να περιγράψουν απόλυτα την κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας μετά την αυτοκτονία του 77χρονου άνδρα. Ενός ανθρώπου που δούλεψε έκανε οικογένεια, μεγάλωσε παιδί, αλλά επέλεξε να αυτοκτονήσει, ένα «αξιόπρεπες τέλος, πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για τη διατροφή μου», όπως έγραψε στο ιδιόχειρο σημείωμά του.
 Απόγνωση, φόβος. Μέσα σε ένα χρόνο, από το 2010, οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί κατά 45% εξαιτίας κυρίως της οικονομικής κρίσης. Χθες μόνο, λίγες ώρες μετά τον 77χρονο, μια κοπέλα στην Ηλεία και μια γυναίκα στο Ρέθυμνο προσπάθησαν να βάλουν τέλος στη ζωή τους. Κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς τις ώθησε εκεί. Η γυναίκα στο Ρέθυμνο, πριν προσπαθήσει να αυτοκτονήσει, στραγγάλισε το αυτιστικό κοριτσάκι της.
 Μόλις πριν από μερικές εβδομάδες, η βουτιά θανάτου γνωστού σκηνοθέτη στο λιμάνι του Πειραιά είχε συγκλονίσει.   Τραγική και μια ακόμη διαπίστωση: στην ίδια κατάσταση βρίσκονται Ιταλία και Κύπρος. Δυο συνταξιούχοι αυτοκτόνησαν στην Ιταλία,
 Μόνο το 2011 εκτιμάται ότι 450 άνθρωποι έχουν αυτοκτονήσει, ενώ 600 έχουν προσπαθήσει. Η συντριπτική πλειοψηφία τους, επικαλείται προβλήματα που δημιούργησε η κρίση.
Από τις αρχές του 2009 έως τον Δεκέμβριο του 2011, οι αυτοκτονίες ή οι απόπειρες αυτοκτονίας είναι 1.750 σύμφωνα με στοιχεία της Αστυνομίας. Η αύξηση των αυτοκτονιών έχει ξεκινήσει από το 2009.
 Θεσσαλονίκη, Θεσσαλία και Βόρειο Αιγαίο έχουν τη θλιβερή πρωτιά. Πάνω από 100 αυτοκτονίες έχουν σημειωθεί και στην Κρήτη. Στην Αττική, το 2009 έγιναν 158 απόπειρες ή τετελεσμένες αυτοκτονίες, το 2010 έφτασαν τις 178 και το 2011 τις 198.
« Τελευταία τροποποίηση: Παρασκευή, 06 / 04 / 2012, 11:29 από MTS »

Αποσυνδεδεμένος MTS

  • Συντονιστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 1.519
Απ: ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
« Απάντηση #5 στις: Δευτέρα, 09 / 04 / 2012, 10:27 »

Share this topic στα FacebookShare this topic στα GoogleShare this topic στα LiveShare this topic στα MySpaceShare this topic στα SlashdotShare this topic στα Print FriendlyShare this topic στα StumbleUponShare this topic στα TwitterShare this topic στα YahooShare this topic στα Google buzz

Ναρκωτικά από μπαταρίες αυτοκινήτων παρασκευάζονται στην Αθήνα



 Σε αυτοσχέδια εργαστήρια που έχουν στηθεί μέσα σε λακκούβες στο λόφο του Στρέφη, παρασκευάζεται η «σίσα», γνωστή ως «κόκα των φτωχών», ένα νέο είδος ναρκωτικού, το οποίο εντοπίζεται μόνο στην Αθήνα.
 Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Καθημερινής, στις λακκούβες τοποθετούνται στοιχεία από μπαταρίες των αυτοκινήτων και άλλα άγνωστα συστατικά –μη ανιχνεύσιμα ακόμη από τα εργαστήρια– τα οποία αφού υγροποιηθούν, πωλούνται προς 1 – 2 ευρώ η δόση.
 Σύμφωνα με περιγραφές από τους ίδιους τους χρήστες του συγκεκριμένου ναρκωτικού, οι οποίοι απάντησαν σε πρόσφατη έρευνα του ΚΕΘΕΑ, «φεύγει το μυαλό, βρίζεις, ξεφεύγεις, έχεις μανία να χτυπήσεις και να κλέψεις… Δεν μπορείς να κοιμηθείς ούτε να φας και προκαλεί ακατάπαυστη ομιλία. ..Κόβει την όρεξη… Πέντε άτομα αυτοκτόνησαν».
 Όπως αναφέρει η τελευταία ετήσια έκθεση του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά,  γράφει η iefimerida.gr, «μέχρι τώρα, καμία νέα ουσία δεν είχε κάνει την πρώτη της εμφάνιση στην Ελλάδα. Όμως, το 2010 εντοπίστηκε στην Ελλάδα και μέχρι στιγμής σε καμία άλλη χώρα, η ουσία «σίσα» (εφεδρική ή κατ’ άλλους μεθαμφεταμίνη, υδροχλωρικό οξύ, αιθανόλη και υγρό μπαταρίας αυτοκινήτου). Η ουσία φαίνεται να είναι αρκετά διαδεδομένη κι επειδή χρησιμοποιείται κυρίως σε ενέσιμη μορφή, ενοχοποιείται από αρκετούς επαγγελματίες του χώρου για τη ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων του ΗΙV το 2011».

Αποσυνδεδεμένος MTS

  • Συντονιστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 1.519
Απ: ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
« Απάντηση #6 στις: Τρίτη, 10 / 04 / 2012, 23:24 »

Share this topic στα FacebookShare this topic στα GoogleShare this topic στα LiveShare this topic στα MySpaceShare this topic στα SlashdotShare this topic στα Print FriendlyShare this topic στα StumbleUponShare this topic στα TwitterShare this topic στα YahooShare this topic στα Google buzz

Η κοινωνία ως "μηχανή αποκλεισμού".



Της Κατερίνας Μάτσα
8/4/2012
 Στην καρδιά της ορθολογικότητας της δικιάς μας κουλτούρας βρίσκεται ένας αποκλεισμός, που προηγείται οποιουδήποτε άλλου, πιο ριζικός από τον αποκλεισμό των τρελών, των παιδιών ή των κατώτερων φυλών, ένας αποκλεισμός που προηγείται όλων αυτών και χρησιμεύει ως πρότυπό τους, ο αποκλεισμός του νεκρού και του θανάτου».
 [...] Προέρχονται από όλα τα κοινωνικά στρώματα, σιωπηλοί μάρτυρες μιας χωρίς προηγούμενο κρίσης της κοινωνίας και του πολιτισμού.
Ένας πραγματικός μικρόκοσμος που βιώνει καθημερινά το θάνατο, ζώντας στο κοινωνικό περιθώριο, μέσα σ’ έναν κόσμο που γεννά και συσσωρεύει καταστροφές.
 Η χρήση των ναρκωτικών γι’ αυτά τα νέα παιδιά γίνεται ένα παιχνίδι ρώσικης ρουλέτας, μια διαρκής αναμέτρηση με το θάνατο.
 Αναζητούν απελπισμένα τη δύση τους, γνωρίζοντας ότι κάθε δόση μπορεί να είναι η μοιραία δόση. Ζουν μέσα στην εξαθλίωση, γνωρίζοντας ότι αυτός ο τρόπος ζωής τους εκθέτει σε μυριάδες κινδύνους (λοιμώξεις, ατυχήματα, αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές κ.α.). Παρ’ όλα αυτά επιμένουν.
 Το κάνουν όχι από ευχαρίστηση, όπως πιστεύουν πολλοί, αλλά από ανάγκη.
Τα ναρκωτικά δεν αποτελούν αντικείμενο επιθυμίας αλλά ανάγκης.
 Η εξάρτηση δεν είναι παρά ένας τυραννικός καταναγκασμός, καθημερινό μαρτύριο, που μετατρέπει τη ζωή σε κόλαση. Για τους τοξικομανείς η προβληματική της επιθυμίας έχει μετατεθεί στο πεδίο της ανάγκης, ο θάνατος κυριαρχεί στην ψυχική σκηνή.
«Μέσα από τη χρήση των ναρκωτικών», λέει η Sylvie Le Poulichet, «επιτελείται μια διαρκής προσομοίωση θανάτου». Η έναρξη της χρήσης ουσιών γίνεται, συνήθως, στην αρχή της εφηβείας.
 Είναι η ηλικία της ανακάλυψης της άγνωστης, ακόμα, ηπείρου της σεξουαλικότητας και της συνάντησης του υποκειμένου με το ζήτημα του θανάτου.
Είναι η εποχή της αναμέτρησής του με το άγνωστο, το τυχαίο, το αβέβαιο, μέσα σε ένα φαντασιωτικό παιχνίδι, όπου το επίδικο είναι η ζωή του ή ο θάνατός του.
 Από την ικανότητά του να «επιβιώσει» ψυχικά μέσα από αυτή την αναμέτρηση, από την ικανότητά του, δηλαδή, να βρει το δικό του πέρασμα προς τη ζωή, θα εξαρτηθεί το ίδιο το ψυχικό του γίγνεσθαι.
 Στις περιπτώσεις όμως που υπάρχουν βαθιά ελλείμματα στον ψυχισμό του και συνθήκες κρίσης στο οικογενειακό και στο κοινωνικό περιβάλλον, τότε αυτό το πέρασμα προς τη ζωή δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί ικανοποιητικά για το άτομο και το παιχνίδι με το θάνατο γίνεται τρόπος ζωής, που μπορεί να πάρει τη μορφή της τοξικομανίας. […] Το βέβαιο όμως είναι ότι σ’ αυτό το μακάβριο παιχνίδι η διαρκής πρόκληση του θανάτου αποσκοπεί, βασικά στην ακύρωσή του. […]
 Όταν κάνουν χρήση δεν έχουν στο μυαλό τους το θάνατο, δεν επιδιώκουν – εκτός από συγκεκριμένες ιδιαίτερες περιπτώσεις όπου συνυπάρχει ψυχοπαθολογία – να αυτοκτονήσουν. Ρισκάρουν το θάνατο για να κερδίσουν τη ζωή.
 Επιδιώκουν, βασικά, να αποδείξουν –στον εαυτό τους, πρώτα απ’ όλα- ότι μπορούν να ακυρώσουν το θάνατο και να βγουν νικητές. Κρύβουν την τρομακτική τους ανασφάλεια πίσω από την επίδειξη της –φαντασιωσικής- παντοδυναμίας που δίνουν τα ναρκωτικά. […]
  Γι’ αυτό η λήψη υπερβολικής δόσης (OD) είναι τόσο συνήθης πρακτική, στην οποία ο ίδιος ελάχιστες, σχετικά, φορές δίνει το χαρακτήρα της απόπειρας αυτοκτονίας. […]  Όταν κάνει χρήση δεν υπάρχει γι’ αυτόν ο Άλλος, ως ζωντανή παρουσία στη ζωή του.
 Υπάρχει μόνο το χάσμα της απουσίας, που δίνει τραγική διάσταση στη μοναξιά του. Ο θάνατος, λοιπόν, σφραγίζει την καθημερινότητα της μίζερης ζωής τους, γιατί έχει ήδη σφραγίσει, από πριν, τον εσωτερικό ψυχικό τους κόσμο. Μέσα σ’ αυτόν βρίσκεται, συχνά, κλεισμένος ένας αγαπημένος νεκρός που δεν μπόρεσαν να τον πενθήσουν, εγκιβωτισμένος σε μία «κρύπτη» στο εσωτερικό του Εγώ. Το πένθος αυτού του νεκρού ήταν ανέφικτο μέσα στις συνθήκες που συντελέστηκε η μεγάλη απώλεια.
 Αυτός ο ψυχικός τραυματισμός, που δεν έγινε δυνατό να μεταβολιστεί ψυχικά, μπορεί να συνδέεται με προσωπικά βιώματα, μπορεί όμως και να μεταδόθηκε από προηγούμενες γενιές και να αφορά συλλογικές εμπειρίες (της κοινότητας, του έθνους, της κουλτούρας στην οποία ανήκει η οικογένεια του συγκεκριμένου ατόμου).
Αυτό το τραύμα διαμορφώνει με πολύπλοκο και κρυπτικό, συνήθως, τρόπο τα δυναμικά της ψυχικής ζωής του ίδιου αλλά και της οικογένειάς του. Γεννά κρύπτες και «φαντάσματα» που «στοιχειώνουν» τους ζωντανούς. […]
 Η κλινική μας εμπειρία επιβεβαιώνει την παρουσία όλων αυτών των φαινομένων σε πολλούς τοξικομανείς, που προσήλθαν στον Συμβουλευτικό Σταθμό του 18 ΑΝΩ και ζήτησαν να ενταχθούν σε κάποιο από τα θεραπευτικά προγράμματα που υλοποιούνται στη Μονάδα.
 Παρατηρήσαμε αρχικά ότι στο ιστορικό της οικογένειας των τοξικομανών αναφέρονται πολλοί θάνατοι, συνήθως πρόωροι και απροσδόκητοι. Το πένθος γι αυτούς τους νεκρούς δεν έγινε εφικτό, για πολλούς λόγους, ιδιαίτερους για τον καθέναν. Η έναρξη της χρήσης ουσιών τοποθετείται, συνήθως, χρονικά, μετά την τραυματική απώλεια και ο αδύνατο πένθος της. […]
 Παρατηρήσαμε στην κλινική πράξη ότι στις περιπτώσεις που υπήρχε αδύνατο πένθος η θεραπευτική διαδικασία ήταν ιδιαίτερα δύσκολη και οι υποτροπές συχνές, ακόμα και μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του θεραπευτικού προγράμματος.
 Σ’ αυτά τα άτομα αναπτυσσόταν, συχνά, μετά την απεξάρτησή τους από τα ναρκωτικά, μια εξαρτητική σχέση με το αλκοόλ, η οποία προηγούνταν της υποτροπής στα ναρκωτικά και στη συνέχεια εξελισσόταν παράλληλα. […]
 Η επιθυμία να φωτιστούν και να διερευνηθούν διεξοδικά όλα αυτά τα ζητήματα υπαγορεύτηκε βασικά από την ανάγκη να συμβάλουμε, ως 18 ΑΝΩ και στο μέτρο των δυνατοτήτων μας, στο να γίνει η θεραπευτική διαδικασία της απεξάρτησης πληρέστερη, να προχωρήσει σε μεγαλύτερο βάθος και να είναι πιο αποτελεσματική.
Μ’ άλλα λόγια, διερευνήσαμε το πεδίο του θανάτου για να υπηρετήσουμε τη ζωή.
 Η απώθηση του θανάτου και του πένθους […] Η διαδικασία του πένθους πραγματοποιείται στον τόπο της συνάντησης του ψυχικού με το κοινωνικό.
Η έκφραση του πένθους παίρνει πολλές μορφές (θρήνος, παράπονο, θλίψη, άγχος, οργή, αγανάκτηση, κ.α.).
 Στους περισσότερους πολιτισμούς ο θρήνος αποτελεί την πρώτη αντίδραση στο θάνατο. Σε όλους τους τύπους κοινωνιών οι τιμές στο νεκρό αποδίδονται μέσα από επιθανάτιες τελετές. Πάντως ο τρόπος που εκφράζεται το πένθος σε μια κοινωνία συναρτάται στενά με την κουλτούρα της, με τον τρόπο που αφήνει ελεύθερα, προβάλλει και νοηματοδοτεί ή αντίθετα καταπνίγει και απαγορεύει να εκφραστούν τα αρνητικά συναισθήματα που γεννά η απώλεια.
 Στις παραδοσιακές, τις προκαπιταλιστικές, κοινωνίες η εργασία του πένθους είχε κοινωνικό χαρακτήρα και αποτελούσε μέρος ενός τελετουργικού, στο πλαίσιο μια κοινωνικής πρακτικής, που περιελάμβανε ένα υποστηρικτικό κοινωνικό δίκτυο γύρω από τον πενθούντα και μία διαδικασία από κοινού συμμετοχής της κοινότητας στο πένθος για τον νεκρό. […]
 Ο άνθρωπος σ’ εκείνες τις κοινωνίες ήταν βαθιά και άμεσα κοινωνικός και δεν διαχώριζε τον εαυτό του από τη φύση. Η οικειότητα με το θάνατο ήταν μια μορφή παραδοχής της τάξης και της φύσης. Από τις αρχές του 19ου αιώνα μέχρι και σήμερα, οι δημογραφικές μεταβολές, η βιομηχανική επανάσταση και η πρόοδος της Ιατρικής άλλαξαν τη στάση των ανθρώπων απέναντι στο θάνατο.
 Ο θάνατος καθενός, καθώς και ο θάνατος των οικείων του, εσωτερικεύεται, απωθείται και εκδιώκεται από την καθημερινότητά του. Η απώλεια ενός οικείου και ο χρόνος του πένθους δεν αποτελούν πλέον μια εμπειρία στην οποία συμμετέχει και το κοινωνικό σώμα.  Το πένθος στις κοινωνίες της νεωτερικότητας έχει χάσει το κοινωνικό του χαρακτήρα και έχει γίνει μια στενά ατομική υπόθεση, μια ατομική ψυχική διεργασία. Αυτό που κυριαρχεί σε κοινωνικό επίπεδο είναι η απώθηση του θανάτου μέσα σε συνθήκες ακραίας εξατομίκευσης.
 «Η σύγχρονη κοινωνία», λέει ο Αρίες, «στερεί τον άνθρωπο από το θάνατό του και δεν του τον επιστρέφει παρά μόνο εφόσον δεν πρόκειται να ταράξει τους ζωντανούς. Από την άλλη μεριά, απαγορεύει στους ζωντανούς να δείχνουν συγκινημένοι από το θάνατο του άλλου, δεν τους επιτρέπει ούτε να κλάψουν τους νεκρούς, ούτε να κάνουν ότι τους νοσταλγούν».
 Σε μια κοινωνία η οποία μέσα στην κρίση της λειτουργεί ως «μηχανή αποκλεισμού», δημιουργώντας όρους κοινωνικού αποκλεισμού για ένα ευρύτατο και διαρκώς διευρυνόμενο φάσμα ατόμων και κοινωνικών ομάδων, ο μεγαλύτερος αποκλεισμός είναι αυτός του νεκρού και του θανάτου.
 «Στην καρδιά της ορθολογικότητας της δικιάς μας κουλτούρας βρίσκεται ένας αποκλεισμός, που προηγείται οποιουδήποτε άλλου, πιο ριζικός από τον αποκλεισμό των τρελών, των παιδιών ή των κατώτερων φυλών, ένας αποκλεισμός που προηγείται όλων αυτών και χρησιμεύει ως πρότυπό τους, ο αποκλεισμός του νεκρού και του θανάτου».
 Οι σύγχρονες πόλεις είναι χτισμένες σαν να μην υπάρχει θάνατος. Το φέρετρο είναι πολύ δύσκολο να φτάσει στον τελευταίο όροφο της πολυκατοικίας ή του ουρανοξύστη. Κανείς πια δεν είναι διαθέσιμος για να «ξενυχτήσει» τον νεκρό στο σπίτι του το τελευταίο βράδυ πριν από την ταφή και να συμπαρασταθεί στους πενθούντες συγγενείς του. […]
 Σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές απουσιάζει τραγικά ένα υποστηρικτικό δίκτυο ανθρώπων γύρω από τους πενθούντες, για να μοιραστεί μαζί τους τον πόνο της απώλειας και να θρηνήσει τον νεκρό.
 Όμως η εμπειρία του πένθους χρειάζεται, οπωσδήποτε, έναν συνομιλητή για να βιωθεί και να εκφραστεί με λόγια, να μιληθεί. […] Ο θάνατος του προσφιλούς προσώπου πρέπει να εγγραφεί κοινωνικά, να πάρει το χαρακτήρα μιας κοινής «μαρτυρίας», μιας από κοινού συμμετοχής στον πόνο της απώλειας, ενός συλλογικού θρήνου.
 Η απουσία αυτού του κοινωνικού συνομιλητή που μπορεί να λειτουργήσει για τους πενθούντες ως υποστηρικτικό δίκτυο οδηγεί στην αποκοινωνικοποίηση και τελικά στην απώθηση του πένθους. Ο βαθμός της απώθησης του πένθους σε κοινωνικό επίπεδο αποτελεί δείκτη του βαθμού αποξένωσης των ανθρώπων, μέτρο της κοινωνικής αλλοτρίωσης.
 Μέσα στις συνθήκες που ορίζονται από την κυρίαρχη σήμερα ιδεολογία του ατομικισμού διαμορφώνεται ο ψυχισμός της νέας γενιάς, της γενιάς «χωρίς μέλλον» (generation “no future”) και εμφανίζεται πολύμορφα η αδυναμία της, σε συλλογικό επίπεδο, να επιτελέσει το πένθος της για ένα καλύτερο μέλλον, που δικαιούται, αλλά της το στερούν.
 Μήπως, λοιπόν, αυτό το αδύνατο πένθος των νέων της εποχής μας γίνεται ένας από τους παράγοντες που πυροδοτούν, σε τόσο μεγάλη έκταση, τις αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές τους; Μήπως η σημερινή κοινωνία του θεάματος είναι ανίκανη να πενθήσει επειδή έχει μετατρέψει και τον ίδιο το θάνατο σε θέαμα;
 Ακόμα και οι μαζικοί θάνατοι των πολέμων, των βομβαρδισμών, των μαζικών καταστροφών δεν αντιπροσωπεύουν για τον θεατή τους – που τους παρακολουθεί στην τηλεόραση, αμέτοχος, με το αίσθημα της ασφάλειας που παρέχει ο ιδιωτικός του χώρος- παρά απλές τηλεοπτικές εικόνες που συντηρούν την ψευδαίσθηση ότι ο θάνατος δεν τον αφορά προσωπικά, είναι κάτι ξένο προς αυτόν, δεν επηρεάζει την καθημερινότητά του. Πίσω από αυτή την αδυναμία του μέσου ανθρώπου της εποχής μας να αποδεχτεί το θάνατο και να μιλήσει ανοιχτά για αυτόν, βρίσκεται η αδυναμία του να πενθήσει τους νεκρούς του.
 Βρίσκεται η ανικανότητά του να επεξεργαστεί ψυχικά τον τραυματισμό της απώλειας και να τον επουλώσει. Βρίσκεται μια βαθιά ελλειμματική λειτουργία συμβολοποίησης και μετουσίωσης. Γι’ αυτό δεν αντέχει τον ψυχικό πόνο και προσπαθεί με κάθε τρόπο να τον ναρκώνει.
 Ακόμα και στις κορυφαίες στιγμές του αποχαιρετισμού του νεκρού, κατά την τελετή της ταφής του, οι πενθούντες, συγγενείς και φίλοι, παρευρίσκονται συνήθως με ναρκωμένες τις αισθήσεις από τα ηρεμιστικά που καταναλώνουν. Μ’ αυτόν τον τρόπο, βέβαια, μπλοκάρουν ακόμα περισσότερο τη διαδικασία του πένθους, τη στιγμή ακριβώς που θα έπρεπε να αρχίσει.
 «Τελικά», λέει ο Αρίες, «καταλήγει κανείς να αναρωτηθεί αν μεγάλο μέρος της σημερινής κοινωνικής παθολογίας πηγάζει από την τοποθέτηση του θανάτου έξω από την καθημερινή ζωή, από την απαγόρευση του πένθους και του δικαιώματος να πενθούμε τους νεκρούς μας».
 
Αποσπάσματα από το νέο βιβλίο της Κατερίνας Μάτσα, «Το αδύνατο πένθος και η κρύπτη» Ο τοξικομανής και ο θάνατος, των εκδ. Άγρα.

Η ψυχίατρος Κατερίνας Μάτσα γεννήθηκε το 1947 στη Νέα Αρτάκη Ευβοίας. Σπούδασε Ιατρική στην Αθήνα και Ψυχιατρική στο Παρίσι και την Αθήνα. Είναι η γυναίκα του Σάββα Μιχαήλ. Εργάζεται στο Ε.Σ.Υ., στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής, το γνωστό Δαφνί, από το 1974 μέχρι σήμερα. Είναι η επιστημονική υπεύθυνη της Μονάδας Απεξάρτησης Τοξικομανών Ψ.Ν.Α. - 18 ΑΝΩ και εκδότρια του περιοδικού "Τετράδια Ψυχιατρικής".
Το 2001 κυκλοφόρησε στις Εκδόσεις "Άγρα" το βιβλίο της "Ψάξαμε ανθρώπους και βρήκαμε σκιές... Το αίνιγμα της τοξικομανίας" το 2006 "Η περίπτωση Ευρυδίκη - Κλινική της τοξικομανίας" και "Ψυχοθεραπεία και τέχνη στην απεξάρτηση - Το "παράδειγμα" του 18 Άνω (2008).

Αποσυνδεδεμένος MTS

  • Συντονιστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 1.519
Απ: ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
« Απάντηση #7 στις: Παρασκευή, 13 / 04 / 2012, 23:38 »

Share this topic στα FacebookShare this topic στα GoogleShare this topic στα LiveShare this topic στα MySpaceShare this topic στα SlashdotShare this topic στα Print FriendlyShare this topic στα StumbleUponShare this topic στα TwitterShare this topic στα YahooShare this topic στα Google buzz

Κατάθλιψη-αυτοκτονίες.Ένα μείζον πολιτικό ζήτημα



του Δημήτρη Σκαραγκά
Κάθε οξύ κοινωνικό πρόβλημα, όπως και κάθε σημαντικό αρνητικό συμβάν στη ζωή των ανθρώπων, μπορεί να επιφέρει σοβαρές επιπτώσεις σ΄αυτούς.  Το γκρέμισμα της ζωής των ανθρώπων, ως αποτέλεσμα της μείωσης των εισοδημάτων τους, της εργασιακής ανασφάλειάς τους, της αβέβαιης συνταξιοδότησής τους ή, ακόμη χειρότερα, της απώλειας της εργασίας τους, αποτελεί ένα τρομακτικό συμβάν στη ζωή τους.  Το γεγονός ότι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν σε βασικές βιοτικές ανάγκες, σε οικονομικές υποχρεώσεις τους (στεγαστικά δάνεια για παράδειγμα), σε υποχρεώσεις ως προς τα παιδιά τους (σπουδές), αποτελεί ένα εφιαλτικό γεγονός, που δεν αντισταθμίζεται από ανέξοδες δηλώσεις συμπαράστασης των κρατούντων (των  οποίων η ζωή, βέβαια, δεν επηρεάζεται στο ελάχιστο, διότι έχουν “φροντίσει” γι΄αυτό).
 Η βίωση και η συνειδητοποίηση του εφιάλτη ότι δεν μπορείς να επιβιώσεις εσύ και κυρίως η οικογένειά σου, ότι κινδυνεύεις να χάσεις το σπίτι σου, τη δουλειά σου, ότι δεν μπορείς να σπουδάσεις τα παιδιά σου, ότι δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις τα προβλήματα υγείας σου, έχουν καταστρεπτικές συνέπειες στην ψυχολογία σου.  Η επακόλουθη κατάθλιψη και η ενδεχόμενη αυτοχειρία εκφράζουν ακριβώς τη συνειδητοποίηση του εφιάλτη ότι εσύ και τα αγαπημένα σου πρόσωπα δεν μπορούν να ζήσουν.  Οι τρομακτικές αυτές συνέπειες, η κατάθλιψη και οι αυτοκτονίες, αποτελούν συνεπακόλουθο της δυσμενέστατης  οικονομικής κατάστασης στην οποία έχουν περιέλθει τα  τελευταία δύο χρόνια τα χαμηλά και τα μεσαία κοινωνικοοικονομικά στρώματα (και “όλως παραδόξως”  όχι τα υψηλά στρώματα)  της ελληνικής κοινωνίας.
 Η τρομακτική αύξηση της εμφάνισης ψυχικών προβλημάτων, των περιπτώσεων αποπειρών αυτοκτονίας και αυτοκτονιών την τελευταία διετία, οι εκατοντάδες αυτοκτονίες που έχουν συμβεί στο διάστημα αυτό, δείχνουν ξεκάθαρα το μεγάλο ένοχο.  Έχουμε καταγράψει σημαντικό αριθμό εισαχθέντων στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, με υποτροπή του ψυχικού τους προβλήματος ή με πρώτη εμφάνιση ψυχικού προβλήματος, οι οποίοι (ή το συγγενικό τους περιβάλλον) δηλώνουν αυθόρμητα ότι η κατάστασή τους οφείλεται στη δεινή οικονομική τους κατάσταση.
 Η αυτοκτονία του Δημήτρη Χριστούλα στην πλατεία Συντάγματος, την προηγούμενη βδομάδα, αποτέλεσε μια συνειδητή πράξη που υποδήλωνε το αδιέξοδο στο οποίο τον οδήγησε ο οικονομικός ολοκληρωτισμός, αποτέλεσε μια κραυγή αφύπνισης, μια πράξη αξιοπρέπειας, μια πράξη αντίστασης ενάντια στην υφαρπαγή της ζωής μας.  Και βέβαια επιχειρήθηκε να υποβαθμισθεί η πολιτική σημασία της πράξης του από τους πολιτικούς εκφραστές αυτού του οικονομικού ολοκληρωτισμού.  Και βέβαια επίκουροι στην υποβάθμιση του πολιτικού μηνύματος αυτής της απέλπιδας πράξης έγιναν πολλοί ψυχίατροι που ανενδοίαστα επιχείρησαν να ψυχιατρικοποιήσουν την αυτοκτονία, αποδίδοντάς της σε ψυχοπαθολογία.
 Πολλοί ψυχίατροι, επιχειρώντας να αποσβέσουν το όποιο κοινωνικό ή πολιτικό μήνυμα διαφόρων σημαντικών πράξεων των ανθρώπων, τις αποδίδουν σε προϋπάρχουσα ψυχοπαθολογία.  Στο παρελθόν έχουν ψυχιατρικοποιηθεί η άρνηση συμμετοχής σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους, οι αυτοκτονίες στο στρατό, οι αυτοκτονίες υπό καθεστώς ασφυκτικού περιορισμού, η άρνηση συμμετοχής σε αυταρχικές πρακτικές ολοκληρωτικών καθεστώτων.  Πέραν αυτών, είναι γνωστό, ότι πολλοί ψυχίατροι συμμετείχαν σε απαξιωτικές πράξεις αυταρχικών καθεστώτων σε βάρος των ανθρώπων.
 Πώς νομιμοποιείται μια επιστήμη του ανθρώπου, που εξ ορισμού θα πρέπει να στέκεται δίπλα στον άνθρωπο, να απαξιώνει, μέσω της ψυχοπαθολογίας, τις ανθρώπινες πράξεις;  Πώς νομιμοποιείται μια επιστήμη του ανθρώπου, τις πράξεις αντίστασης του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία να τις ερμηνεύει νοσολογικά;  To σίγουρο είναι πως σ’ αυτές τις περιπτώσεις η Ψυχιατρική δεν στέκεται δίπλα στον άνθρωπο αλλά αποτελεί αρωγό της εξουσίας, διότι με τη νοσολογική ερμηνεία των πράξεων αυτών απενοχοποιεί την εξουσία.

Αποσυνδεδεμένος MTS

  • Συντονιστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 1.519
Απ: ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
« Απάντηση #8 στις: Τρίτη, 17 / 04 / 2012, 15:07 »

Share this topic στα FacebookShare this topic στα GoogleShare this topic στα LiveShare this topic στα MySpaceShare this topic στα SlashdotShare this topic στα Print FriendlyShare this topic στα StumbleUponShare this topic στα TwitterShare this topic στα YahooShare this topic στα Google buzz

«Αυτοκτονική» πορεία
Ένας στους 6 Έλληνες με σημαντική ψυχοπαθολογία



5/4/2012
 Περί τους 1720 ανθρώπους καταγράφηκαν ως πρωταγωνιστές σε περιστατικά αυτοκτονίας στην Ελλάδα από την αρχή του 2009 έως το τέλος του 2011. Οι σχετικοί δείκτες εμφανίζουν αυξητική τάση, όσο επιδεινώνονται οι οικονομικές συνθήκες. Άμεση σύνδεση της ανεργίας με τη ροπή προς αυτοκτονία καταδεικνύουν τα ευρήματα ερευνών. «Βρισκόμαστε στην αρχή ενός πρωτοφανούς φαινομένου για την ελληνική κοινωνία», εκτιμά ο επιστημονικός διευθυντής  Εταιρείας Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας (ΕΠΑΨΥ) Στέλιος Στυλιανίδης, υπογραμμίζοντας τους παράγοντες οι οποίοι δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοινωνικό περιβάλλον.
  Κάθε αύξηση 1% στην ανεργία, επιφέρει αύξηση 0,8% στις αυτοκτονίες (ηλικίας κάτω των 65 ετών) και αύξηση 0,8% στις ανθρωποκτονίες. (Stuckler et al., 2009)
  Ο συνολικός αριθμός των αυτοκτονιών οι οποίες εκτελέστηκαν ή επιχειρήθηκαν στην Ελλάδα αυξήθηκαν το 2010 κατά 27,6% σε σύγκριση με το 2009: 622 από 507 (στοιχεία ΕΛ.ΑΣ). Οι κλήσεις στη μία εθνική γραμμή βοήθειας για την αυτοκτονία σημειώνουν αύξηση η οποία αγγίζει το 70%. Σύμφωνα με τον κοσμήτορα της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας Γιάννη Κυριόπουλο, το 23% των ατόμων με ψυχικό νόσημα έχει χρέη, οι άνεργοι αποτελούν την πιο ευάλωτη πληθυσμιακή ομάδα και οι συνταξιούχοι αποτελούν με τη σειρά τους «παράπλευρη απώλεια» της οικονομικής κρίσης.
 Φτώχεια και κατάθλιψη
  «Τη στιγμή κατά την οποία ολόκληρος ο κοινωνικός ιστός αποδομείται, η επισφάλεια και η ανασφάλεια ‘σημαδεύουν’ ψυχικά και κοινωνικά με κύριο χαρακτηριστικό την έλλειψη ελπίδας για το μέλλον, η προσωπική ευαλωτότητα συναντά όλη αυτή την τεράστια οικονομική κρίση, και την ίδια ώρα μειώνονται οι ειδικές δράσεις υπέρ των κοινωνικά ευπαθών ομάδων, για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της κατάθλιψης ευρύτερα, είναι επόμενος ο πολλαπλασιασμός αντίστοιχων φαινομένων. Θεωρώ ότι βρισκόμαστε στην αρχή ενός πρωτοφανούς φαινομένου για την ελληνική κοινωνία», δηλώνει ο κ. Στυλιανίδης.
  Το ποσοστό αυτοκτονιών έχει αυξηθεί από 2,8 ανά 100.000 πληθυσμού το 2008 σε 5,2 το 2010 (Giotakos, Karabelas, Kafkas, 2011). Η πιο πρόσφατη εθνική επιδημιολογική έρευνα δείχνει υψηλή θετική συσχέτιση ανάμεσα στην εκδήλωση επιθυμίας θανάτου και την ανεργία, αλλά και την εμφάνιση σοβαρής ψυχοπαθολογίας και ανεργίας (Mavreas et al., 2010). Ένας στους 6 Έλληνες ηλικίας 18-70 έχει αναπτύξει κλινικά σημαντική ψυχοπαθολογία και ένας στους 12 (600.000) σοβαρή ψυχοπαθολογία. Το 75% του πληθυσμού που εμφανίζει κάποιου είδους ψυχοπαθολογία δεν λαμβάνει θεραπεία για το πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει. 
  «Δεν σημαίνει ότι όλοι οι άνεργοι ή όλοι οι άστεγοι αυτοκτονούν, αλλά η οικονομική κρίση και η έλλειψη προοπτικής και ελπίδας για το μέλλον ενεργοποιεί το έλλειμμα ανθεκτικότητας του καθένα και ενεργοποιεί και αυτοκαταστροφικούς μηχανισμούς σαν μοιραίο μέσο επίλυσης αυτής της αντίφασης», τονίζει ο επιστημονικός διευθυντής της ΕΠΑΨΥ. Ο ίδιος διαισθάνεται ότι η πρόβλεψη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. για την ανάδειξη της κατάθλιψης ως της πρώτης αιτίας νόσου και επιβάρυνσης ανά την υφήλιο το 2020, θα επισπευστεί στο 2015 υπό την ώθηση της «χειμαζόμενης Ευρώπης».
  Η ΕΠΑΨΥ χρησιμοποιεί ως αφετηρία την εκτίμηση ότι περισσότερο από 30% του πληθυσμού ζει σε καθεστώς ανέχειας, για να επισημάνει πως οι ευάλωτες ομάδες εκφράζουν μια ιδιαίτερη μορφή αποσύνδεσης (desaffiliation sociale) από τον κοινωνικό δεσμό, καθώς σημειώνεται μία συλλογική απώλεια βασικών χαρακτηριστικών τα οποία αγγίζουν ολόκληρα κομμάτια κοινωνικών τάξεων (έλλειψη κερδών, στέγασης, ιατρικής φροντίδας, εκπαίδευσης, έλλειψη/απώλεια δύναμης ή/και σεβασμού - R.Castel). Τα κοινωνικά και ψυχικά προβλήματα εμφανίζονται μεγαλύτερα σε χώρες με μεγάλες ανισότητες εισοδημάτων, όπως είναι η Ελλάδα.
 Εκτεταμένη «κοινωνική οδύνη»
 Η συναισθηματική κατάσταση η οποία μπορεί να ωθήσει ακόμη και στην αυτοκτονία δεν συνιστά απαραίτητα φαινόμενο «κλινικής κατάθλιψης». Η επιστημονική κοινότητα παρατηρεί ένα εκτεταμένο φαινόμενο «κοινωνικής οδύνης», το οποίο αποτελεί ένα μείγμα «χαμηλής αυτοεκτίμησης, ναρκισσιστικής ευαλωτότητας, μείωσης της ανθεκτικότητας και ουσιαστικά πολύ μεγάλης αδυναμίας του ατόμου να επεξεργαστεί ψυχικά νέους μηχανισμούς άμυνας για να επιβιώσει απέναντι σε αυτή την ακραία κρίση».
  Σε αυτό το πλαίσιο, ο κ. Στυλιανίδης στέκεται στην ανάγκη να δημιουργηθούν νέα δίκτυα αλληλεγγύης, νέες συνέργειες και να ενισχυθούν οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας: «Αν καταρρεύσει πλήρως το κράτος πρόνοιας και η επιβίωση εξαρτάται από το συσσίτιο ή από τη φιλανθρωπία της εκκλησίας, δεν μπορεί να υπάρχει ψυχιατρική – ψυχοθεραπευτική παρέμβαση. Η απόλυτη φτώχεια, στην ουσία, ακυρώνει οποιαδήποτε θέληση ή σχέδιο προς αυτή την κατεύθυνση. Χρειάζεται ένα μίνιμουμ επίπεδο διαβίωσης».
 Σημειώνεται ότι στο πλαίσιο περικοπών οι δομές υποστήριξης της ψυχικής υγείας στερήθηκαν πόρους ύψους 36,8 εκατ. ευρώ, γεγονός το οποίο εκτιμάται ότι πλήττει τη λειτουργία του συστήματος που λειτουργεί με ευθύνη των Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ) και πως πρακτικά συνεπάγεται την επιστροφή στα ψυχιατρεία -με ό,τι αυτό συνεπάγεται- 1500 ψυχικά πασχόντων

Αποσυνδεδεμένος MTS

  • Συντονιστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 1.519
Απ: ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
« Απάντηση #9 στις: Τρίτη, 17 / 04 / 2012, 16:21 »

Share this topic στα FacebookShare this topic στα GoogleShare this topic στα LiveShare this topic στα MySpaceShare this topic στα SlashdotShare this topic στα Print FriendlyShare this topic στα StumbleUponShare this topic στα TwitterShare this topic στα YahooShare this topic στα Google buzz

Τους σκότωσε όλους με μιάς
Ένας 77χρονος μάρτυρας που τον είπαν αυτόχειρα



Του Ανδρέας Λιάκουρας, Ψυχίατρος Γ.Ν.Κορίνθου

 7/4/2012
 Μου ζητήθηκε από φίλο διαχειριστή blog να γράψω για τον θάνατο του 77χρονου φαρμακοποιού στο Σύνταγμα στις 4/03/2012 σαν ψυχίατρος που είμαι.
 Αδύνατον και συνάμα υβριστικό να μιλήσεις και να εξηγήσεις ιατρικά και δη ψυχιατρικά μια πράξη απόλυτα πολιτική. Η πράξη του αγέρωχου 77χρονου άρχοντα, εραστή της ελευθερίας με άσβεστη την νεανική ορμή του ‘’θα ήμουν ο δεύτερος που θα έπαιρνε ένα καλάσνικοφ’’, μόνο να συγκλονίσει μπορεί. Συγχρόνως, εξαναγκάζοντάς μας να σταματήσουμε τον θόρυβο της ανόητης ανώριμης και ατελέσφορης αγανάκτησή μας, μας καλεί να γυρίσει ο καθένας μας επιτακτικά τη ματιά μας μέσα μας, στρέφοντας το δάκτυλο προς τον κανακαρισμένο εαυτό μας και με θάρρος  να ακούσουμε καθαρά την ψυχή μας και να απαντήσουμε τι θέλουμε. Αν πρώτα ο ίδιος δεν ματώσεις, ίδιος και ιδιώτης θα παραμείνεις χωρίς τίποτα να αλλάξει μέσα σου και γύρω σου.
  Μόνο μικροί και ουτιδανοί μπορούν να μιλούν για ασθένεια. Και μιλούν για ασθένεια γιατί φοβούνται την απόλυτη απελευθέρωση που δείχνουν τέτοιες πράξεις. Την απελευθέρωση απέναντι στο θάνατο. Απέναντι στο απόλυτο και αναπόδραστο. Δέσμιοι των μικρόψυχων φόβων τους αποσβολωμένοι μένουν προσπαθώντας να ψελλίσουν ανοησίες, μπροστά στην πράξη που διακηρύχνει την απελευθέρωση απέναντι στο μεγαλύτερο φόβο του ανθρώπου. Όποιος απέναντί του στέκεται όρθιος είναι ο φόβος και ο τρόμος των ουτιδανών και γι αυτό προσπαθούν μικρόψυχα να το ψυχιατροποιήσουν. Γεμάτη τελικά η ιστορία από λεβέντες που αναμετρήθηκαν στα μαρμαρένια αλώνια με το χάρο που οι ουτιδανοί ξεχνούν χαμένοι στην αχλή των σαλονιών.
  Ο Δαίδαλος προς τον θεό Ήλιο πέταξε για να πεθάνει.
  Ο ρασοφόρος Σαμουήλ απαντά στους προξενητάδες της δουλείας στον Αλή: -«Δεν είναι άξιος ο πασάς να πιάση Σουλιώτη που ξεύρει πολλά μονοπάτια του θανάτου»! και έβαλε φωτιά στην μπαρουταποθήκη στο Κούγκι.
  Στο Αρκάδι εκατοντάδες αγωνιστές και γυναικόπαιδα περικυκλωμένοι από χιλιάδες εχθρούς ανατινάζονται για να μην σκλαβωθούν και εξανδραποδιστούν.
  Οι Σουλιώτισσες τραγουδώντας πέφτουν στον γκρεμό για να γλιτώσουν την σκλαβιά και την ατίμωση.
  Ο μέγιστος Παπαδιαμάντης για την Β’ πολιορκία του Μεσολογγίου  «Περικυκλωμένοι, επί 10 μήνας, περιερχόμενοι, συχνά, εις ακμή να λιμοκτονήσωσι, αραιωθέντες από τον κάματον, τας αγρυπνίας και τα τραύματα, είχον θάψει, ήδη, χιλίους πεντακοσίους στρατιώτας. Η πόλις ήτο εις ερείπια και έζων μεταξύ της λάσπης και του νερού των λάκκων των, εκτεθειμένοι στην δριμύτητα σφοδρού χειμώνος, γυμνόποδες και ρακένδυτοι.  Εφ’ όσον η θέα έφθανεν πόρρω, ανά τα κύματα, έβλεπον, μόνον, τουρκικάς σημαίας.  Η πεδιάς ήτο κεκαλυμμένη από μουσουλμανικάς σκηνάς και μπαϊράκια και η βαθμιαία εμφάνισις νέων κανονιοστοιχιών, επιδεξιότερον τοποθετημένων, αι σκοπιαί των Αράβων και ο κρότος πριόνων και σφυρών εις άσπρην αλυκήν, όπου έκειντο τα ναυάγια των κανονιοφόρων του Γιουσούφ, έδιδον φοβερά προαγγέλματα. Και, όμως, αυτοί οι ανδρείοι Ακαρνάνες, Αιτωλοί και Ηπειρώτες, ουδέποτε, προς στιγμήν, εκλονήθησαν, ούτε ιδέα λιποψυχίας διήλθε το πνεύμα των. Ετήρουν το μέτωπον τόσον τολμηρόν, όσον εις ώρας πανηγύρεων και
 απέπτυον να προφέρωσι και την λέξιν παράδοσις.
 Ο Μπελογιάννης κοιτώντας κατάματα τον δεσμοφύλακα είπε ‘’πάμε για καθαρό αέρα έ’’ με απόλυτη γνώση ότι πήγαινε στο απόσπασμα για να τον δολοφονήσουν οι ξεπουλητάδες της χώρας.
  Μόνο η χούντα τόλμησε να ψελλίσει κάτι για ψυχική ασθένεια για τον φοιτητή Κωνσταντίνο Γεωργάκη που αυτοπυρπολήθηκε στη Γένοβα το 1970 φωνάζοντας για ελευθερία και δημοκρατία. Η φωτιά που άναψε με το σώμα του ο Κώστας Γεωργάκης μπορεί να μην έριξε φυσικά τη δικτατορία, αλλά ταρακούνησε πολλές συνειδήσεις και ζέστανε περισσότερες. Ο Γεωργάκης τα ξημερώματα της 18ης Σεπτεμβρίου 1970 πέρασε την κόκκινη γραμμή που όλοι φοβόμαστε.
 Ο 77χρονος φαρμακοποιός, εραστής της ελευθερίας αποφασίζει αυτός, τον τόπο τον χρόνο και τον τρόπο που θα διατρανώσει την μέγιστη απελευθέρωσή του από τον μεγαλύτερο ανθρώπινο φόβο. Ατενίζει με καθάριο βλέμμα προς την φωλιά των ουτιδανών και με απόλυτη συνείδηση της πράξης του οπλίζει και πυροβολεί. Τους σκότωσε όλους με μιάς.
  Και κάτι τελευταίο: Ο Ιησούς (μέρες που είναι) με τον σταυρό στον ώμο ήξερε ότι βάδιζε προς τον θάνατο για την απελευθέρωση του ανθρώπου.
 Ποιος θα τολμήσει να μιλήσει ότι είχαν κατάθλιψη όλοι αυτοί;
  Η πράξη του αγέρωχου 77χρονου άρχοντα, εραστή της ελευθερίας με άσβεστη την νεανική ορμή του ‘’θα ήμουν ο δεύτερος που θα έπαιρνε ένα καλάσνικοφ’’, μόνο να συγκλονίσει μπορεί. Ο 77χρονος φαρμακοποιός, αποφασίζει αυτός, τον τόπο, τον χρόνο και τον τρόπο που θα διατρανώσει την μέγιστη απελευθέρωσή του από τον μεγαλύτερο ανθρώπινο φόβο. Ατενίζει με καθάριο βλέμμα προς την φωλιά των ουτιδανών και με απόλυτη συνείδηση της πράξης του οπλίζει και πυροβολεί. Τους σκότωσε όλους με μιας.

Αποσυνδεδεμένος MTS

  • Συντονιστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 1.519
Απ: ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
« Απάντηση #10 στις: Δευτέρα, 23 / 04 / 2012, 12:31 »

Share this topic στα FacebookShare this topic στα GoogleShare this topic στα LiveShare this topic στα MySpaceShare this topic στα SlashdotShare this topic στα Print FriendlyShare this topic στα StumbleUponShare this topic στα TwitterShare this topic στα YahooShare this topic στα Google buzz

ΣΑΝ ΨΕΜΑ... Αυτοκτόνησε ο Δάσκαλος Σάββας Μετοικίδης!



Δείτε το Σάββα στην επίθεση που έκαναν τα ΜΑΤ στην οδό Ασκληπιού 9/1/2009

<a href="http://www.youtube.com/watch?v=1qgMGdEEBqQ" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=1qgMGdEEBqQ</a>

22/4/2012
Αυτοκτόνησε το απόγευμα του Σαββάτου ο 44χρονος δάσκαλος Σάββας Μετοικίδης. Ο αυτόχειρας απαγχονίστηκε λίγο μετά τις 5 το απόγευμα (Σάββατο 21/4/2012) σε αποθήκη της πατρικής κατοικίας του στη Σταυρούπολη. Ο Σάββας ήταν πάντα μπροστά στους αγώνες, στις απεργίες, στις μικρές και μεγάλες καθημερινές μάχες μέσα και έξω από το σχολείο, για το δικαίωμα στη μόρφωση των παιδιών μας, για τη δημόσια δωρεάν παιδεία, για το δάσκαλο, τον εργαζόμενο, τον άνεργο, το μετανάστη, για ένα άλλο αύριο. Ευαίσθητος, κοινωνικά ανήσυχος, ανοιχτός στους ανθρώπους, δίπλα σε όποιον/α είχε ανάγκη, δεν λογάριασε ποτέ προσωπικό κόστος, κούραση, κίνδυνο. Με το δίκιο και την αλήθεια, ταξιδιώτης του ανοιχτού ορίζοντα, πάντα με το γέλιο στα χείλη, άνθρωπος των πράξεων κυρίως, και όχι των λόγων. Αλλά ο λόγος του ήταν πάντοτε «σπαθί».
O Σάββας Μετοικίδης, με το προσωνύμιο "καπετάν-Νέστος" άφησε το στίγμα του στις κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη του 2008, στις οποίες γίνεται εκτενής αναφορά σε περιστατικό που σημειώθηκε όταν κυκλώθηκε από ΜΑΤ σε πολυκατοικία της οδού Ασκληπιού και, όπως μαρτυρά το σχετικό video, φωνάζει προς την Αστυνομία: "πόσους σας είπαν να πιάσετε σήμερα  εγώ είμαι δάσκαλος θα ‘ρθω  εγώ σας φτάνουν δέκα ;"…και πήγε ( στο 3:50 λεπτό του σχετικού video) - Ήθελε πάντα να δίνει…
Η κηδεία του Σάββα Μετοικίδη θα γίνει στη Σταυρούπολη Ξάνθης.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΝΤΙΟ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΣΑΒΒΑ

<a href="http://www.youtube.com/watch?v=UaO2hwat6m8" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=UaO2hwat6m8</a>

Παρακάτω δημοσιεύουμε τις ανακοινώσεις της Εκπαιδευτικής Παρέμβασης του Α΄ Συλλόγου Αθηνών Π.Ε. και των Παρεμβάσεων -Συσπειρώσεων Π.Ε. Μαζί και ένα κείμενο του Σάββα από το περιοδικό Εκπαιδευτικός Αντίλογος.

Εκπαιδευτική Παρέμβαση
Α΄ Συλλόγου Αθηνών Εκπαιδευτικών Π.Ε.

Για το Σάββα…
 Ένας ακριβός μας σύντροφος, συνάδελφος και φίλος, ο Σάββας Μετοικίδης, έθεσε τέλος στη ζωή του, σήμερα, Σάββατο 21 Απριλίου. Ο αγαπημένος μας Σάββας, από νέο παιδί πάντα ήταν μπροστά στους αγώνες και στις απεργίες, πάντα φιλότιμος, ευαίσθητος και αλτρουιστής, πάντα κοντά στους συντρόφους του, δίπλα στους συναδέλφους του, κοντά σε κάθε παιδί του σχολείου του.
 Είχαμε την τιμή να τον γνωρίσουμε και να συμπορευτούμε μαζί του τα τελευταία εννιά χρόνια. Μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου μας, πρωταγωνιστής στην απεργία του 2006, μάχιμος δάσκαλος και άνθρωπος. Δεν του άρεσαν τα μεγάλα λόγια του Σάββα, ήταν άνθρωπος της πράξης. Μέσα από τα κείμενά του στον Αντίλογο, μέσα από το γέλιο που μας χάρισε με τη συμμετοχή του στη θεατρική ομάδα του Συλλόγου, τα μαθήματα ελληνικής γλώσσας που με δική του – και άλλων συναδέλφων - προσωπική εργασία και αφοσίωση πρόσφερε για πέντε χρόνια σε μετανάστες, την καθημερινή παρουσία του στους αγώνες και το κίνημα.
 Οι σύντροφοι και συντρόφισσες του Σάββα από την Εκπαιδευτική Παρέμβαση αποχαιρετάμε τον ακριβό μας σύντροφο και υποσχόμαστε να βαδίσουμε στους ίδιους δρόμους που περπατούσαμε μαζί του τόσα χρόνια, στις διαδηλώσεις και τους αγώνες για ένα καλύτερο σχολείο και ένα καλύτερο αύριο.
Πιο μόνοι. Πιο αποφασισμένοι…

Σαν ψέμα… για το μονάκριβό μας φίλο, σύντροφο, αδελφό…
 Ποια λόγια μπορούν να αποτυπώσουν το χαμό ενός ανθρώπου, του Σάββα μας, του Σάββα Μετοικίδη δάσκαλου που έφυγε από κοντά μας, θέτοντας τέλος στη ζωή του, σήμερα Σάββατο 21 Απρίλη;
 Ο Σάββας 44 χρονών από την Ξάνθη, πάντα μπροστά στους αγώνες, στις απεργίες, στις μικρές και μεγάλες καθημερινές μάχες μέσα και έξω από το σχολείο, για το δικαίωμα στη μόρφωση των παιδιών μας, για τη δημόσια δωρεάν παιδεία, για το δάσκαλο, τον εργαζόμενο, τον άνεργο, το μετανάστη, για ένα άλλο αύριο.
 Και όταν έσβηναν τα φώτα των μεγάλων αγώνων, δίπλα στα παιδιά που τόσο αγάπησε, ως δάσκαλος ειδικής αγωγής, ως δάσκαλος εκμάθησης ελληνικής γλώσσας των μεταναστών.
 Ευαίσθητος, κοινωνικά ανήσυχος, ανοιχτός στους ανθρώπους, δίπλα σε όποιον/α είχε ανάγκη, δεν λογάριασε ποτέ προσωπικό κόστος, κούραση, κίνδυνο. Με το δίκιο και την αλήθεια, ταξιδιώτης του ανοιχτού ορίζοντα, πάντα με το γέλιο στα χείλη, άνθρωπος των πράξεων κυρίως, και όχι των λόγων. Αλλά ο λόγος του ήταν πάντοτε «σπαθί».
 Σύντροφέ μας, καλό ταξίδι, μας αφήνεις σε δύσκολες μέρες, σε δύσκολες εποχές. Ξέρουμε όμως, ότι σε αυτό το ταξίδι που όλοι μαζί χαράξαμε, δε θα λείπεις. Θα μας συντροφεύεις με το πείραγμά σου, τη γνώμη σου, το γέλιο σου, την αποφασιστικότητα σου.
 Σου υποσχόμαστε ότι θα συνεχίσουμε στους ίδιους δρόμους που μαζί διαβήκαμε, στους δρόμους που ακόμα δεν ανοίξαμε, αλλά ονειρευτήκαμε μαζί, στη διαδήλωση, στον αγώνα, στο σχολείο.
Αυτοί οι αγώνες δεν δικαιώθηκαν, αλλά δεν πήγαν και χαμένοι
(Σταχυολόγηση από μια 20ετία αγώνων στην εκπαίδευση)

Του Σάββα Μετοικίδη
 «Φτάνεις κι εσύ κάποτε να πιστέψεις πως σάπισαν όλα τα περάσματα πως αμείλιχτοι φύλακες  στέκονται ορθοί σε κάθε γωνιά.  Πολλές φορές η νύχτα ξέρει να σου μιλά σα μια θανάσιμη ηδονική φίλη μα εσύ δε θες να την ακούς, ζητάς μια λάμπα, τίποτε άλλο από μιαν ελάχιστη λάμπα,  μια λάμπα τόσο ταπεινή μέσα σε τούτο το σκοτάδι».
Μανόλης Αναγνωστάκης «Εποχές 2»
 Μετά την περσινή μας απεργία αναπτύσσεται ένας, καλοπροαίρετος κατά βάση, προβληματισμός από συναδέλφους που μάτωσαν στο μεγαλειώδη αγώνα των έξι βδομάδων σχετικά με την αποτελεσματικότητα των απεργιών και το «τι να κάνουμε» από εδώ και πέρα. Η ψυχολογία μας πέρασε από μεγάλες διακυμάνσεις και σε όλους τους συνταξιδιώτες του επικού φθινοπώρου του ’07 έμεινε μια στυφή γεύση, που γίνεται πίκρα όταν συναντιόμαστε, αραιά και πού, στις 24ωρες πορείες – λιτανείες της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ.
 Τελείωσε η εποχή των μεγάλων αγώνων; Ηττηθήκαμε λοιπόν οριστικά; Δε μένει τίποτ’ άλλο απ’ το να περιμένουμε μοιρολατρικά τα χειρότερα; Ας κάνουμε μια μικρή αναδρομή στην ιστορία του εκπαιδευτικού κινήματος την τελευταία 20ετία.
 Καλοκαίρι 1988 : Οι καθηγητές της μέσης εκπαίδευσης κατεβαίνουν σε απεργία μέσα στις εξετάσεις που κρατάει 34 μέρες με μισθολογικά κυρίως αιτήματα. Κερδίζουν (και μαζί μ’ αυτούς και οι δάσκαλοι) 30.000 δρχ. επίδομα τριμήνου και 15.000 δρχ. μηνιαίο επίδομα βιβλιοθήκης. Δηλαδή 25.000 δρχ. αύξηση το μήνα σε συνολικό μισθό γύρω στις 75.000 δρχ. (αύξηση περίπου 30%!!!!).
 Καλοκαίρι 1990 : Οι καθηγητές ξανακατεβαίνουν σε πολυήμερη απεργία με οικονομικά και θεσμικά αιτήματα και αντιμετωπίζουν δικαστικές αποφάσεις που βγάζουν την απεργία τους παράνομη και καταχρηστική, επιλεκτικές συλλήψεις, μέχρι και εξετάσεις με απεργοσπαστικό μηχανισμό μεσούσης της απεργίας. Επιπλέον έχουν απέναντί τους όλο το φάσμα των κομμάτων της βουλής που επιδεικνύουν εχθρική στάση (με τον ενιαίο τότε Συνασπισμό σε ρόλο «υπεύθυνης δύναμης» να ζητά επιτακτικά να γυρίσουν στις αίθουσες διδασκαλίας). Η απεργία λήγει χωρίς ουσιαστικές κατακτήσεις.
 Χειμώνας 1991 : Η Αθήνα κυριολεκτικά φλέγεται μετά τη δολοφονία του καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα στην Πάτρα από τον τραμπούκο της ΟΝΝΕΔ Καλαμπόκα. Τα μέτρα του τότε Υπουργού Παιδείας Κοντογιαννόπουλου για την αξιολόγηση, την κατάργηση της επετηρίδας, τις εξετάσεις στο δημοτικό και τις… ποδιές στα σχολεία αποσύρονται μαζί με τον υπουργό.
 Μάρτης 1995 : Ο Γιώργος Παπανδρέου ως υπουργός παιδείας ρίχνει στο τραπέζι την κακόφημη αποκέντρωση που προβλέπει την άμεση υπαγωγή των σχολείων στους δήμους. Μετά από δέκα μέρες κινητοποιήσεων όπου πρωτοστατεί το συντονιστικό των πρωτοβάθμιων συλλόγων η πρόταση αποσύρεται.
 Χειμώνας 1997 : Η ΟΛΜΕ κατεβαίνει σε απεργία διαρκείας για το νέο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων που προβλέπει ακόμη και ονομαστικές μειώσεις μισθών. Ενώ οι καθηγητές βρίσκονται ήδη στην 4η βδομάδα των κινητοποιήσεών τους, μπαίνει και η ΔΟΕ στην απεργία κάτω από την πίεση της βάσης των δασκάλων. Τελικά οι δάσκαλοι γυρίζουν στα σχολεία στις 19 Φλεβάρη μετά από 13 μέρες απεργίας έχοντας κερδίσει την κλιμακωτή μείωση του ωραρίου, ενώ οι καθηγητές συνεχίζουν μόνοι τους – με τους συνήθεις πια αγανακτισμένους γονείς που καταθέτουν μηνύσεις - μέχρι τις 15 Μάρτη (για να μην μουρμουρίζουμε ότι οι καθηγητές δε συμπαρατάχθηκαν στη δική μας μεγάλη απεργία). Οι κατακτήσεις του αγώνα αυτού είναι : α) 20.000 δρχ μηνιαία αύξηση, β) Το επίδομα εξωδιδακτικής απασχόλησης, ενώ στο αρχικό νομοσχέδιο προβλεπόταν να είναι ονομαστικό (δηλαδή σταθερό), έγινε αναπροσαρμοζόμενο γ) μειώθηκαν οι κρατήσεις που προβλεπόταν στο αρχικό σχέδιο για το μισθολόγιο και δ) ενσωματώθηκαν τα τρίμηνα στο βασικό μισθό. Σίγουρα, αν η ΔΟΕ δεν είχε αποσυρθεί άρον άρον και το μέτωπο δασκάλων – καθηγητών παρέμενε αρραγές, τα κέρδη του αγώνα αυτού θα ήταν μεγαλύτερα.
 Καλοκαίρι 1998 : Η μάχη των εξεταστικών. Η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη και άλλες μεγάλες πόλεις μετατρέπονται σε πεδία μάχης από τους χιλιάδες αδιόριστους εκπαιδευτικούς που βλέπουν ν’ ανατρέπονται προγραμματισμοί ζωής με την κατάργηση της επετηρίδας. Τελικά ο ΑΣΕΠ πέρασε, αλλά κερδήθηκε η ποσόστωση χάρη στην οποία διορίστηκαν χωρίς εξετάσεις όλοι οι απόφοιτοι των ακαδημιών και οι απόφοιτοι των παιδαγωγικών τμημάτων μέχρι το ‘94 – ’95.
 Και βέβαια σ’ όλο αυτό το διάστημα έχουμε σημαντικά νεολαιίστικα ξεσπάσματα με τους μαθητές και φοιτητές να πλημμυρίζουν κατά καιρούς τους δρόμους παλεύοντας για πραγματικά δημόσια και δωρεάν παιδεία.
 Όλοι οι αγώνες της τελευταίας 20ετίας, με εξαίρεση το ’88 και το ‘90, ήταν αμυντικοί. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι οι όποιες κατακτήσεις αρκούν για να καλύψουν τις σύγχρονες ανάγκες μας ή ότι μετέτρεψαν τα σχολεία σε χώρους δημιουργίας, συνεργασίας και χαράς.
 Όμως χωρίς αυτούς τους αγώνες :
- Όλοι οι διορισμοί θα γίνονταν με εξετάσεις και συνέντευξη ήδη από το ’91.
- Οι μισθοί μας σήμερα θα ήταν περίπου στο ύψος του δώρου Χριστουγέννων.
- Η αξιολόγηση - που συζητιέται από το 1984 (!!!!!), έγινε τελικά νόμος με τον 25/25 το ’97, αλλά παραμένει ακόμη ανενεργή – θα «έπαιρνε ήδη κεφάλια».
- Οι ιδιώτες και οι εταιρίες θα αλώνιζαν στα σχολεία, αφού υπάρχουν φιρμάνια της Ευρωπαϊκής Ένωσης που πιέζουν από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 προς αυτή την κατεύθυνση.
- Θα είχαμε ίσως παραχώρηση των σχολείων στους δήμους με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
- Το παρουσιολόγιο και η υποχρεωτική παραμονή των εκπαιδευτικών στο σχολείο μέχρι τις 14 : 00 καθώς και η ευέλικτη ζώνη θα ήταν μέρος της σχολικής καθημερινότητας μας.
- Τα κρούσματα αυταρχισμού και αυθαίρετων αποφάσεων της διοίκησης θα ήταν πολλαπλάσια.
- Και φυσικά μετά την περσινή προσπάθεια συνταγματικής αναθεώρησης, που πετάχτηκε στο καλάθι των αχρήστων χάρη στην πίεση της δικής μας απεργίας, θα καταργούνταν η μονιμότητα για όσους συναδέλφους διορίζονταν από εδώ και πέρα.
 Φυσικά και δεν αρκούν αυτά. Είμαστε πολύ πίσω σε σχέση με τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας ως εργαζόμενοι, εκπαιδευτικοί και άνθρωποι. Θα πρέπει πια να συζητήσουμε ένα πλαίσιο διεκδικήσεων που δε θα προτάσσει μόνο τα όχι μας, αλλά και τα θέλω μας.
 Η συγκυρία είναι δύσκολη. Οι συνειδήσεις έχουν μετατοπιστεί σε πιο συντηρητικές κατευθύνσεις. Ο κόσμος στενάζει οικονομικά. Το κεντρικό πολιτικό σκηνικό δεν αφήνει πολλές ρωγμές. Οι απεργίες και οι αγώνες δε γίνονται με αυτοματισμούς.
 Όμως η εκπαίδευση στο σύνολό της λειτουργεί σαν το γαλατικό χωριό, είναι απρόβλεπτη και οι κινητοποιήσεις της εκρηκτικές.
 Δε μας ταιριάζει η μοιρολατρία και ο πεσιμισμός. Όταν χρειαστεί θα ξανασμίξουμε τα βήματα και τις καρδιές μας στους δρόμους, θα συντονίσουμε με καλύτερους όρους το βηματισμό μας με τους συναδέλφους καθηγητές, τους φοιτητές και τους μαθητές, όχι μόνο για ν’ αντισταθούμε σε όσα μας ετοιμάζουν, αλλά και για να διεκδικήσουμε όσα ονειρευόμαστε και μας αξίζουν.


Αποσυνδεδεμένος MTS

  • Συντονιστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 1.519
Απ: ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
« Απάντηση #11 στις: Τρίτη, 29 / 05 / 2012, 12:09 »

Share this topic στα FacebookShare this topic στα GoogleShare this topic στα LiveShare this topic στα MySpaceShare this topic στα SlashdotShare this topic στα Print FriendlyShare this topic στα StumbleUponShare this topic στα TwitterShare this topic στα YahooShare this topic στα Google buzz

ΩΡΑΙΑ ΜΕΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ



Μάρτιος 2001
Σε ένα χωριό της Γερμανίας μια σειρά από αυτοκτονίες δεκαεπτάχρονων παιδιών έχει προκαλέσει τον πανικό και την απόγνωση στους κατοίκους. Οι απαντήσεις στα δεκάδες ερωτήματα των γονιών περιλαμβάνουν τις λέξεις αποκρυφισμό, death metal, chat room. Τελικά δεν είναι λίγες οι φορές που η σχέση των αιρέσεων, της μουσικής και του Διαδικτύου με τους νέους αποδεικνύεται ολέθρια.
   Ήταν μια ψυχρή νύχτα του καλοκαιριού όταν ένας φί­λος του Φρανκ έλαβε ένα γραπτό μήνυμα στο κινητό του. Ο δεκαεπτάχρονος φίλος του από το Κλιτζ -ένα χωριό κάπου στη Σαξονία- Άνχαλτ, τον ενημέρωνε: «Σήμερα είναι ω­ραία μέρα για να πεθάνεις». Λίγο αργότερα ένας άλλος φίλος του Φρανκ διάβαζε ένα επίσης αινιγματικό μήνυμα: «Εάν δεν αλλάζει ο κόσμος, αλλάζουμε εμείς κόσμο». Μάταια προσπαθούσαν και οι δύο να επι­κοινωνήσουν μαζί του. Ο Φρανκ μαζί με τον συνομήλικο φίλο του Μάρτιν είχαν ήδη μεταφερθεί στον άλλο κόσμο που αναζητούσαν. Οδήγησαν το αυτοκίνητό τους με ιλιγγιώδη ταχύτητα πάνω σε ένα δέντρο βάζοντας έτσι τέλος στη σύντομη ζωή τους. Από εκείνη τη νύχτα της 8ης προς 9η Ιουλίου του περασμένου έτους το χωριό Κλιτζ δεν είναι πια το ίδιο. Στις 27 Οκτωβρίου έ­νας άλλος φίλος των παιδιών, ο Μάρκο, ε­πίσης δεκαεπτά ετών, αυτοκτόνησε με τον ίδιο τρόπο ενώ στις 10 Δεκεμβρίου ο Πέτρος τούς ακολούθησε κι αυτός στο ταξίδι χωρίς γυρισμό.
 Στις αυτοκτονίες αυτές προστέθηκαν τέσσερις ακόμα αποτυχημέ­νες απόπειρες, επίσης φίλων των παιδιών, με χάπια, με μαχαίρι και με τον δοκιμασμένο πλέον τρόπο με το αυτοκίνητο. Η γνωστοποίηση των σχεδίου τους όμως είχε φανεί σωτήρια, αφού τα πρόλαβαν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Μετά από τις εξελίξεις αυτές διαπιστώθηκε ότι μία ομάδα δεκαπέντε περίπου ατόμων είχε καταληφθεί από μια ακατανόητη δίψα για θάνατο. Σε μερικούς νέους προτάθηκε η παροχή ψυχιατρικής βοήθειας, την οποία όμως εκείνοι αρνήθηκαν. Μέσα στην απόγνωσή τους δύο γονείς έστειλαν τα παιδιά τους σε συγγενείς που έμεναν μακριά από το χωριό, σε μία ύστατη προσπάθεια να τα απομακρύνουν από την καταστροφική παρέα. Οι γονείς, οι καθηγητές και η αστυνομία της περιοχής στέκουν έκπληκτοι και αβοήθητοι μπροστά σε αυτό το φαινόμενο. Βλέπουν τα παιδιά τους, το ένα μετά το άλλο, να αυτοκτονούν και αισθάνονται ανίκανοι να τα εμποδίσουν.
4 «Εάν δεν αλλάζει ο κόσμος, αλλάζουμε εμείς κόσμο»
 Τι είναι όμως αυτό που ωθεί τους νέους ενός χωριού χιλίων εννιακοσίων κατοίκων να βάζουν τέρμα στην τόσο σύντομη ζωή τους; Όλοι μιλάνε για τη δράση διαφόρων αποκρυφιστικών αιρέσεων και κυρίως για την αίρεση με το όνομα «Μπλε Τριαντάφυλλο», που φημολογείται ότι δρα στην περιοχή. Η συμφωνία σιωπής όμως που υπάρχει ανάμεσα στους μυημένους και στους φίλους τους εμποδίζει την αποτροπή και άλλων αυτοκτονιών. Εκτός αυτού η περιοχή προσφέρει ελάχιστες ευκαιρίες ψυχαγωγίας για τους νέους. Η γειτονική πύλη Χάβελμπεργκ δεν διαθέτει ούτε σινεμά ούτε κάποιο κλαμπ και μπορεί οι αστυνομικοί να καυχώνται για την απουσία ακροδεξιών αλλά οι καθηγητές κάνουν λόγο για καταπιεσμένα συναισθήματα ανάμεσα στους μαθητές τους. Επιστέγασμα όλων αυτών είναι τα οικογενειακά προβλήματα και κυρίως το χάσμα μεταξύ των γονέων και των παιδιών, όπως αυτά υποστηρίζουν. Τα παραπάνω βέβαια ίσως φαντάζουν περισσότερο δικαιολογίες παρά σοβαροί λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν μέχρι την αυτοκτονία. Ωστόσο στη μελαγχολική τους πύλη οι νέοι μιλάνε συνεχώς για α­νία, πλήξη και συμφωνούν ότι: «εδώ όλοι έχουν σκεφθεί τουλάχιστον μία φορά να αυτοκτονήσουν». Οι γονείς του Φρανκ υπέβαλαν μήνυση κατά αγνώστων στον ει­σαγγελέα, αφού είναι πεπεισμένοι ότι άλλοι οδήγησαν τον γιο τους στον θάνατο. Μια «εκούσια αυτοκτονία» δεν μπορούν (ή δεν θέλουν) να τη δεχθούν. Γεγονός εντούτοις είναι ότι ο Φρανκ συμμετείχε σε ένα κλειστό κύκλωμα το οποίο αποξένωνε τους νέους από τον κοινωνικό τους περίγυρο. Η διασκέδασή τους περιοριζόταν σε βόλτες στην πόλη, πάρτι στη λίμνη, ενώ σατανιστικές τελετές λάμβαναν χώρα στο υπόγειο ενός ερειπωμένου ξενοδοχείου. «Σε όλη την περιοχή», αναφέρει ο ιερέας της Ευαγγελικής Εκκλησίας και ειδικός επί των αιρέσεων Αντρέας Μπράιτ, «δρουν εδώ και χρόνια διάφορες αποκρυφιστικές αιρέσεις». Άλλωστε στην περιοχή προσφέρονται πολλοί χώροι για μυστικές συγκεντρώσεις.
   Το κύκλωμα των νέων στο Κλιτζ αρνείται κάθε σχέση με τον σατανισμό. Ωστόσο στην πόλη Χάβελμπεργκ  συναντώνται οι λεγόμενοι «Βluttrinker», δηλαδή αυτοί που πίνουν αίμα. Χαρακτηρίζουν τους εαυτούς τους ως «μαύρες ψυχές που γιορτάζουν τη συγγένειά τους πίνοντας ο ένας το αίμα του άλλου υπό το φως των κεριών». Όχι, αυτά δεν ανήκουν στη σφαίρα της φαντα­σίας. Είναι γνωστή τελετή στους κύκλους αυτούς. Στο βιβλιοπωλείο της Λειψίας «Kailash», δίπλα στο δημαρχείο, υπάρχουν στη βιτρίνα τα βιβλία του σατανιστή Aleister Crowley. Κάθε χρόνο πωλούνται περίπου τετρακόσια αντίτυπα σε άτομα νεαρής ως επί το πλείστον ηλικίας. Όσοι ανήκουν στις «μαύρες ψυχές» συναντώνται κάθε χρόνο στην πόλη αυτή κατά τη διοργάνωση του λεγόμενου «Wave-Gothic-Treffen», το οποίο είναι κάτι σαν Love Parade των ατόμων αυτών. Μαυροφορεμένοι νέοι, πανκ με διάφορους χρωματισμούς στα μαλλιά αλλά και μεταμφιεσμένοι σε βρικόλακες συγκεντρώνονται για να παρακολουθήσουν τα αγαπημένα τους συγκροτήματα όπως το Wolfsheim και το Elegia. Τους στίχους μάλιστα ενός τραγουδιού του συγκροτήματος Wolfsheim επέλεξαν να γράψουν στο αποχαιρετιστήριο γράμμα τους οι φίλοι του δεκαοκτάχρονου Κρισπάν από τη γειτονική πόλη του Κλιτζ, Σολένε όταν πέθανε στις αρχές Νοεμβρίου: «Πολλά δάκρυα έχω χύσει αλλά σε αυτόν τον κόσμο δεν έχω καμία θέση». Μαζί με τους στίχους αυτούς άφησαν πάνω στον τάφο του Κριστιάν και το σύμβολό τους, ένα μπλε τριαντάφυλλο. Οι γονείς του Φρανκ προσπαθούν να συμπληρώσουν τα κομμάτια του παζλ προκειμένου να καταλάβουν αυτό που οδήγησε τον γιο τους στην αυτοκτονία. Ο νεαρός ήρθε για πρώτη φορά οε επαφή με τα κυκλώματα αυτά μέσω της μουσικής Death Metal. Μια μουσική όλο κραυγές και τραγούδια που εκφράζουν θλίψη, απελπισία, οργή. Στίχοι που υμνούν τον θάνατο και μοιρολογούν  τη ζωή. Μετά από λίγους μήνες φο­ρούσε μπλουζάκια με σκελετούς και είχε στολίσει το δωμάτιο του με νεκροκεφα­λές, τις οποίες είχε κρεμάσει πάνω από το κρεβάτι του. Ανάμεσα σε αυτές είχε τοποθετήσει και το μπλε τριαντάφυλλο. Σιγά σιγά είχε εμπλουτίσει τη διακόσμηση του δωματίου του με σταχτοδοχείο- νεκροκεφαλή, κηροπήγιο-νεκροκεφαλή κτλ. Μέσω αυτών οδηγήθηκε στον αποκρυφισμό. Ο πατέρας του Φρανκ είχε παρατηρήσει τον τρόπο με τον οποίο χαιρετούσε ο γιος του τους φίλους του στον δρόμο, έναν συγκεκριμένο χαιρετισμό των σατανιστών, όπως έμαθε αργότερα. Ωστόσο, κανένας στο στενό του περιβάλλον δεν είχε υποπτευθεί κάτι ανησυχητικό, γιατί ο Φρανκ ήταν σταθερός, συγκροτημένος νέος χωρίς προβλήματα στο σχολείο ή στην οι­κογένειά του. Τις ελεύθερες ώρες του τις περνούσε μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή. Οι γονείς του δεν καταλάβαιναν πολλά από αυτά και η γνώση τους για το Διαδίκτυο περιοριζόταν μόνο στους φουσκωμένους λογαριασμούς τηλεφώνου. Με τον φίλο του Μάρτιν επισκέπτονταν ιστοσελίδες που μιλούσαν για τον θάνατο και τον σατανισμό, συμμετείχαν σε συζητήσεις των διαφόρων chat room για τα αγαπημένα τους θέματα: την ανία, την οργή, την αυτοκτονία. Εκατοντάδες οι ιστοσελίδες για αυτά τα θέματα και ακόμα περισσότεροι αυτοί που συζητάνε στα chat room. Αγαπημένος αριθμός του Φρανκ και του Μάρτιν ήταν ο 3222. Στη διεύθυνση http://www.forum3222.e.vu αντάλλασσαν τις απόψεις τους για όσα τους απασχολούσαν, διάβαζαν τα αποχαιρετιστήρια γράμματα των εικονικών συνομιλητών τους και γοητεύονταν από τα καταθλιπτικά ποιήματα των αυτοχείρων.
 4 Στο βιβλιοπωλείο της Λειψίας «Kailash», δίπλα στο δημαρχείο, υπάρχουν στη βιτρίνα τα βιβλία του σατανιστή Aleister Crowley. Κάθε χρόνο πωλούνται περίπου τετρακόσια αντίτυπα σε άτομα νεαρής ως επί το πλείστον ηλικίας.
   Σύμφωνα με τους ειδικούς  σε  αυτά τα φόρουμ ασκείται τρομερή ψυχολογική πίεση. Ο ψυχίατρος Ράινχολντ Φαρτάσικ μάλιστα δήλωσε ότι : «Με την πρώτη ματιά αυτά τα φόρουμ φαίνονται ότι βοηθάνε στην επικοινωνία, στην πραγματικότητα όμως συντελούν στην πλήρη διακοπή μιας πραγματικής επικοινωνίας με τον κοινωνικό περίγυρο». Την ημέρα του θανάτου τους ο Φρανκ και ο Μάρτιν δεν έκαναν τίποτα αξιοπερίεργο. Γευμάτισαν με τους γονείς τους, ήπιαν τον απογευματινό τους καφέ και συναντήθηκαν με τους φίλους τους. Κανείς δεν υποπτευόταν τι έμελλε να συμβεί. Όταν έστειλαν τα σύντομα γραπτά μηνύματα από το κινητό τηλέφωνο, η απόφαση είχε ήδη παρθεί. Στις 11 η ώρα είχαν μεταφερθεί στον κόσμο που τόσο πολύ αναζητούσαν. Στην κηδεία οι γονείς τους παρατήρησαν ανάμεσα σε αυτούς που είχαν έρθει να τους συλλυπηθούν νεαρά άτομα με περίεργη εμφάνιση. Αυτοί πένθησαν με διαφορετικό τρόπο τον χαμό του Φρανκ και του Μάρτιν. Οργάνωσαν πάρτι, μέθυσαν και χόρεψαν κάτω από τους δυνατούς ήχους του Death Metal. Οι τύψεις, οι ενοχές και τα αναπάντητα ερωτηματικά ήταν έκδηλα. Στα βλέμματα των γονιών διέκρινες την απορία και μια σκέψη να βασανίζει το μυαλό τους. Μήπως και το δικό τους παιδί σκέφτεται να... Μια μητέρα προσπάθησε να εκμαιεύσει από τον γιο της τυχόν πληροφορίες. Η α­πάντηση που έλαβε κάθε άλλο παρά την καθησύχασε. «Η ζωή δεν έχει καμία αξία πια. Δεν την θέλω. Αλλά πάλι είμαι μόλις δεκαέξι ετών». Τα παιδιά κατηγορούν τους γονείς πως αδιαφορούν. «Οι γονείς ζουν στον δικό τους κόσμο και εμείς στον δικό μας. Δεν μας καταλαβαίνουν». Στον τοίχο του δωματίου του ο Μάρτιν είχε κρεμασμένο ένα ημερολόγιο, πάνω στο οποίο είχε σημειώσει σχεδόν ξεκάθαρα τα σχέδιά του. Την επιγραφή «Έτος 2000» την είχε σβήσει και είχε γράψει από πάνω: «Ένας νέος κόσμος». Δίπλα στην ημερομηνία 8 Ιουλίου είχε σημειώσει τη λέξη «Θάνατος». Αν κάποιος είχε προσέξει αυτό το ημερολόγιο ίσως ο Μάρτιν να ήταν ακόμα ζωντανός.

Αποσυνδεδεμένος MTS

  • Συντονιστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 1.519
Απ: ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
« Απάντηση #12 στις: Πέμπτη, 14 / 06 / 2012, 00:08 »

Share this topic στα FacebookShare this topic στα GoogleShare this topic στα LiveShare this topic στα MySpaceShare this topic στα SlashdotShare this topic στα Print FriendlyShare this topic στα StumbleUponShare this topic στα TwitterShare this topic στα YahooShare this topic στα Google buzz

Τρεις αυτοκτονίες σε 24 ώρες

13/06/2012
 Πολλαπλασιάζονται οι αυτοκτονίες πολιτών λόγω οικονομικών προβλημάτων. Μέσα σε 24 ώρες καταγράφηκαν τρεις, σε Κηφισιά, Σεπόλια και Ηράκλειο Κρήτης. Ειδικότερα, το πρωί της Τετάρτης έβαλε τέλος στη ζωή του ένας 60χρονος άνδρας, στις Βούτες Ηρακλείου. Πληροφορίες αναφέρουν ότι αυτοπυροβολήθηκε με καραμπίνα.
 Μία ημέρα πριν, την Τρίτη, 36χρονος στα Σεπόλια αυτοκτόνησε βουτώντας στο κενό από τον τέταρτο όροφο πολυκατοικίας.  Πληροφορίες αναφέρουν ότι τα δύο τελευταία χρόνια ήταν άνεργος, έμενε με τους γονείς του καθώς αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
 Λίγες ώρες νωρίτερα, 75χρονος έθεσε τέρμα στη ζωή του, λόγω οικονομικών προβλημάτων, συμβολή των οδών Χειμάρρας και Παναγίας Ελευθερώτριας στην Κηφισιά. Ο αυτόχειρας αυτοπυροβολήθηκε με κυνηγετική καραμπίνα. Σύμφωνα με πληροφορίες ο αυτόχειρας άφησε σημείωμα στο οποίο εξηγεί στην οικογένειά του τους λόγους που τον οδήγησαν στην αυτοκτονία.
 Οι αυτοκτονίες για οικονομικούς λόγους στη χώρα μας τείνουν να λάβουν χαρακτήρα μάστιγας.
Υπενθυμίζεται ότι στις 30 Μαΐου, στη Νίκαια, 63χρονος άνδρας βρέθηκε απαγχονισμένος σε δασάκι. Πάνω του έφερε ιδιόχειρο σημείωμα, στο οποίο εξηγούσε ότι οι λόγοι που τον οδήγησαν στην αυτοκτονία ήταν οικονομικοί.
Επίσης, η αυτοκτονία του 77χρονου συνταξιούχου φαρμακοποιού, τον περασμένο Απρίλιο, στο Σύνταγμα, όταν έβαλε τέλος στη ζωή του με μία σφαίρα στην κεντρικότερη πλατεία της χώρας.

Τρομακτική αύξηση

 Τον περασμένο Ιανουάριο, η ΕΛ.ΑΣ απέστειλε στη Βουλή τα στοιχεία με τις αυτοκτονίες πολιτών στη χώρα μας, λόγω της κρίσης, τα τρία τελευταία χρόνια. Το 2009 οι περιπτώσεις αυτοκτονιών (τελεσμένες - απόπειρες) ήταν 507, 622 το 2010, ενώ έως  τις 10 Δεκεμβρίου του 2011 τα περιστατικά έφτασαν τα 598.

Τα στοιχεία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη ανά περιφέρεια:

-Στην Αττική, το 2009 ανήλθαν σε 158, το 2010 σε 178, το 2011 σε 198.

-Στη Θεσσαλονίκη, το 2009 ανήλθαν σε 55, το 2010 σε 98, το 2011 σε 97.

-Στην Ανατολική Μακεδονία Θράκη, το 2009 ανήλθαν σε 30, το 2010 σε 39, το 2011 σε 30.

-Στην Κεντρική Μακεδονία, το 2009 ανήλθαν σε 34, το 2010 σε 42 και το 2011 σε 25.

-Στη Δυτική Μακεδονία, το 2009 ανήλθαν σε 9, το 2010 σε 11 και το 2011 σε 15.

-Στην Ήπειρο, το 2009 ανήλθαν σε 16, το 2010 σε 18 και το 2011 σε 16.

-Στη Θεσσαλία, το 2009 ανήλθαν σε 32, το 2010 σε 56 και το 2011 σε 46.

-Στη Στερεά Ελλάδα, το 2009 ανήλθαν σε 34, το 2010 σε 28 και το 2011 σε 25.

-Στην Πελοπόννησο, το 2009 ανήλθαν σε 41, το 2010 σε 45 και το 2011 σε 36.

-Στη Δυτική Ελλάδα, το 2009 ανήλθαν σε 32, το 2010 σε 41 και το 2011 σε 41.

-Στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, το 2009 ανήλθαν σε 12, το 2010 σε 10 και το 2011 σε 8.

-Στο Βόρειο Αιγαίο, το 2009 ανήλθαν σε 5, το 2010 σε 12 και το 2011 σε 9.

-Στο Νότιο Αιγαίο, το 2009 ανήλθαν σε 12, το 2010 σε 14 και το 2011 σε 13.

-Στην Κρήτη, το 2009 ανήλθαν σε 37, το 2010 ανήλθαν σε 30 και το 2011 σε 39.


Αποσυνδεδεμένος MTS

  • Συντονιστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 1.519
Απ: ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
« Απάντηση #13 στις: Πέμπτη, 12 / 07 / 2012, 16:18 »

Share this topic στα FacebookShare this topic στα GoogleShare this topic στα LiveShare this topic στα MySpaceShare this topic στα SlashdotShare this topic στα Print FriendlyShare this topic στα StumbleUponShare this topic στα TwitterShare this topic στα YahooShare this topic στα Google buzz

Η Ελλάδα της κατάθλιψης και της ελπίδας



Διευθυντής του ΚΕΘΕΑ στο NEWS 247: Η κρίση στέλνει τους εξαρτημένους στον πάτο του βαρελιού

Τι δείχνουν τα στοιχεία του ΚΕΘΕΑ για την αύξηση των αυτοκτονιών. Πως συνδέονται με την αύξηση της ανεργίας (Vid)

11/7/2012
 Το θέμα της "εθνικής κατάθλιψης" εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, συζητήθηκε στην ενημερωτική εκπομπή της ΝΕΤ, "Πρωινή ενημέρωση".
 Στο πάνελ της εκπομπής βρέθηκε ο δημοσιογράφος Στέλιος Κούλογλου και ο διευθυντής του ΚΕΘΕΑ, Χαράλαμπος Πουλόπουλος οι οποίοι μίλησαν για την αύξηση των αυτοκτονιών την περίοδο της κρίσης.
 Ο κ. Πουλόπουλος παρουσίασε στοιχεία του ΚΕΘΕΑ για την αύξηση των αυτοκτονιών, ενώ ο Στέλιος Κούλογλου μίλησε για την σχετική έρευνα που έκανε το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα.
 Στον ρόλο του αφηγητή στο ρεπορτάζ για την "Ελλάδα της Κατάθλιψης και της Ελπίδας", βρέθηκαν οι μαθητές της τετάρτης και της έκτης δημοτικού του 19ου Δημοτικού Σχολείου Νίκαιας που ζωγράφισαν την κρίση και μίλησαν για το πως τη βιώνουν οι ίδιοι και οι γονείς τους. Ή αλλιώς, παρουσίασαν τη γκρίζα εικόνα της εξαθλίωσης όπως τη ζουν στα σπίτια τους, αλλά και την ελπίδα που ακόμα υπάρχει.
 Από τη μεριά του, ο διευθυντής του ΚΕΘΕΑ, παρουσίασε στοιχεία για την ανεργία στην Ευρώπη, σύμφωνα με τα οποία Ελλάδα και Ισπανία είναι πρώτες στους σχετικούς πίνακες, ενώ οι δείκτες είναι ακόμα μεγαλύτεροι σε ότι αφορά τις ηλικίες κάτω των 25 ετών (50%).  "Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι πολλοί άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους, κάτι που έχει επιπτώσεις στη ψυχική τους υγεία και την οικονομική τους κατάσταση", ανέφερε ο ίδιος. "Χάνεται η ταυτότητα του εαυτού και δημιουργείται ένα αίσθημα ανικανότητας και ανεπάρκειας που αν διαρκέσει πολύ, μπορεί να οδηγήσει στην απόγνωση και την κατάθλιψη, και αντιστοίχως στη χρήση ουσιών, τον τζόγο ή ακόμα παραπέρα".
Ο "εκδημοκρατισμός" της κατάθλιψης
 "Η επιλογή χρήσης ουσιών είναι αυτοθεραπευτική και αυτοκαταστροφική. Παίζω τζόγο ή πίνω αλκοόλ περιμένοντας κάτι καλό να γίνει", συμπλήρωσε. Η κατάθλιψη εμφανίζεται μετά από εννέα μήνες κατά μέσο όρο, όπως καταμαρτυρούν τα στοιχεία, ενώ πλέον αφορά τόσο πρώην εύρωστους όσο και ανθρώπους από χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα. Μιλάμε κοινώς, για έναν "εκδημοκρατισμό" της κατάθλιψης.
 Μεταξύ άλλων, ο κ. Πουλόπουλος μίλησε για τη μελέτη που έγινε σε 26 χώρες της Ευρώπης που έδειξε, ότι όταν αυξάνεται κατά 1% η ανεργία, αυξάνονται και οι αυτοκτονίες και οι ανθρωποκτονίες κατά 0,8%. Αντιστοίχως, για αύξηση της ανεργίας της τάξης του 3%, υπάρχει και αύξηση στις αυτοκτονίες κατά 4,45%.
 Η ανεργία και η σημαντική μείωση των εισοδημάτων έχουν οδηγήσει σε αύξηση της κατάθλιψης και των αυτοκτονιών, των αστέγων, των ανθρώπων που υποσιτίζονται, της παραβατικότητας και της κοινωνικής έντασης, και, βέβαια, της χρήσης νόμιμων και παράνομων ουσιών, αναφέρει το ΚΕΘΕΑ.
 Τα τελευταία τρία χρόνια άλλωστε, έχουν αυτοκτονήσει περισσότερα από 2.300 άτομα, ενώ τους τρεις τελευταίους μήνες οι αυτοκτονίες ανήλθαν σε 60

Αποσυνδεδεμένος MTS

  • Συντονιστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 1.519
Απ: ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
« Απάντηση #14 στις: Σάββατο, 14 / 07 / 2012, 11:13 »

Share this topic στα FacebookShare this topic στα GoogleShare this topic στα LiveShare this topic στα MySpaceShare this topic στα SlashdotShare this topic στα Print FriendlyShare this topic στα StumbleUponShare this topic στα TwitterShare this topic στα YahooShare this topic στα Google buzz

Σε 7.000 ανέρχονται οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα τα τρία τελευταία χρόνια



 Έρευνα πραγματοποίησε ειδική ομάδα του Πολιτικού Καφενείου για τις αυτοκτονίες στην Ελλάδα τα τρία τελευταία χρόνια. Τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά. Η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ μιλάνε για 3.000 αυτοκτονίες τα τελευταία αυτά χρόνια. Η αλήθεια είναι ακόμα πιο τρομακτική. Από το ΕΚΑΒ και άλλες δημόσιες υπηρεσίες, διασταυρωμένες πληροφορίες μας ανεβάζουν τους αυτόχειρες στον εφιαλτικό αριθμό των 7.000!!! Όλοι αυτοί έχουν καταλήξει! Μελετώντας όσα στοιχεία έχουν δοθεί στη δημοσιότητα και σύμφωνα με την πρώτη επεξεργασία των στοιχείων από τη Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία (1018), που λειτουργεί η ΜΚΟ Κλίμακα υπό την αιγίδα του υπουργείου Υγείας, οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί δραματικά το τελευταίο διάστημα. «Εχουν τουλάχιστον διπλασιαστεί, εάν όχι τριπλασιαστεί», λέει χαρακτηριστικά  στην «Καθημερινή» ο κλινικός ψυχολόγος της Κλίμακας Αρης Βιόλατζης, αναφέροντας ότι από περίπου μία την ημέρα που ήταν η συχνότητα των αυτοκτονιών το 2009, σήμερα έχουν ξεπεράσει τις δύο. Ακόμα χειρότερα: πρόκειται για τις καταγεγραμμένες αυτοκτονίες, υποπολλαπλάσιες δηλαδή του πραγματικού αριθμού, μιας και οι θάνατοι αυτοί λόγω του ισχυρού ακόμα στίγματος καταγράφονται συνήθως ως δυστυχήματα.

Βήχος Παναγιώτης


 Σύμφωνα με τα στοιχεία, περισσότερο ευάλωτη στην αυτοκτονία είναι η ηλικιακή ομάδα των 35-55, ενώ οι άνδρες φαίνεται ότι επιλέγουν πιο «αποτελεσματικούς» τρόπους. Απαγχονισμός, φάρμακα, πυροβολισμός είναι οι τρεις συνηθέστερες μέθοδοι. Η αυτοκτονία πάντως είναι μια πολύ μοναχική πράξη και έχει μεγάλο πόνο, τονίζουν οι ειδικοί.
Σοκάρει, επίσης, η διαπίστωση έρευνας του πρακτορείου Reuters για τις αυτοκτονίες στην Ελλάδα και τις χώρες που μαστίζονται από την κρίση. Αφού γίνεται μία ανάλυση της κατάστασης που διαπίστωσαν οι συντάκτες στην χώρα μας και την απογοήτευση των πολιτών, αναφέρουν χαρακτηριστικά πως…
«πίσω από κάθε αυτοκτονία υπάρχουν μέχρι και 20 άλλοι άνθρωποι που μέσα στην απελπισία τους έχουν προσπαθήσει να δώσουν τέλος στη ζωή τους».
Μάλιστα εμπειρογνώμονες επισημαίνουν ότι «εάν και όποτε τα οικονομικά προβλήματα στην Ελλάδα ξεπεραστούν, θα αφήσουν ως κληρονομιά ψυχικές ασθένειες στη γενιά των νέων ανθρώπων που θα έχει πληγεί ανεπανόρθωτα από τα πάρα πολλά χρόνια, που θα έχουν ζήσει χωρίς καμία ελπίδα».
«Η πολιτική λιτότητας μπορεί να μετατρέψει την κρίση σε επιδημία. Η απώλεια της εργασίας μπορεί να οδηγήσει σε συσσώρευση των κινδύνων που οδηγούν τον άνθρωπο στην κατάθλιψη ή σε άλλες σοβαρές ψυχικές ασθένειες που είναι δύσκολο να αντιστραφούν – ιδίως εάν δεν έχει ληφθεί η κατάλληλη φροντίδα», σχολιάζει ο David Stuckler, κοινωνιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Cambridge και μελετητής των επιπτώσεων που έχουν οι περικοπές προϋπολογισμού της ΕΕ στην ανθρώπινη υγεία.
Έχουμε πόλεμο! Ο εχθρός βρίσκεται στην ίδια μας τη χώρα. Οι υπεύθυνοι αυτών των αυτοκτονιών, τα Μνημονιακά κόμματα πρέπει να δώσουν λόγο γι’ αυτές τις δολοφονίες. Το αίμα των αθώων ζητάει εκδίκηση.

« Τελευταία τροποποίηση: Δευτέρα, 08 / 10 / 2012, 15:39 από MTS »